|
 |
|
|
Enterasan mutluluk
Futbol enterasan bir oyun. İkinci yediği gole kadar bu sezon gördüğüm en iyi Fenerbahçe vardı sahada. Kontratak imkanı vermemiş, rakibine dört pas yaptırmamış, topu hemen kazanmıştı. Ve ilk yarıda da en az beş gol atacak pozisyonlar bulmuştu.
Frankfurt bir kez gelmiş, kademe hatasından golü yemişti. Ama ilk yarı bitiminde bir tek Fenerbahçeli ümitsiz değildi. İkinci gol ilk golün fotokopisi gibiydi. Bu andan sonra gerçekten umutlar kırılmıştı.
Zico sırayla iki ön liberosu; Deniz ve Aurelio ile Kezman'ı çıkarıyor, Mehmet Yozgatlı, Deivid ve Semih'i alıyordu. Kısacası riske giriyordu. Doğru da bir hareketti bu. Ya fark dörde gidecekti, ya da rakibi yakalayacaktı.
Futbolun güzelliği
Fenerbahçe ilk yarıdaki futbolun dörtte birini oynamazken 2-2 oldu maç. O yüzden futbol enteresan. Önce duran toplarda ceza sahasına hiç koşmayan Tuncay ilk kez müthiş bir koşu yaptı ve ilk denemesinde golü buldu. Ardından Alex'in savunmanın arkasına attığı top Deivid ve kalecinin arasından sekince Semih röveşata ile eşitliği sağladı.
İyi oynarken 2-0 geride düşerken, kötü olduğu bir sırada 2-2'yi buldular. İşte futbolun güzelliği burada. Ama her şeyden çok 2-0'dan eşitliği yakalamak, mücadele adına, Zico'nun maçı bırakmaması adına çok önemliydi.
Frankfurt takımı ligimizde orta sıralarda mücadele edebilecek tipik bir deplasmana gelen Anadolu takımı. Aslında iyi de kontra yapamıyorlar. En iyi oyuncuları da golleri atan Japon oyuncu Takahara idi. Seyircinin homurdanmasına rağmen Volkan'ın gollerde hatası yoktu.
rdilmen@milliyet.com.tr
|
|
|

|