|
 |
|
|
Yıldız eksikliği
Galatasaray için bu sene altı aylık periyodu değerlendirdiğimiz zaman genel görüntüsü itibarıyla geçen yılın biraz gerisinde, özel görüntüsü itibarıyla de bir hayli gerisinde.
Bu şundan kaynaklanıyor.
Geçen sene zorluklarla mücadelesini sürdüren bir Galatasaray, başarısız sonuçlardan sonra hoşgörülebilen futbolcular ve beklentisi olmayan bir taraftar topluluğu.
Bu yılın farkı şu...
Geçen sene Galatasaray'ın lige başlarken, omuzunda taşıdığı bir apolet yoktu. Hem Galatasaray hem de futbol kamuoyunun fazla bir beklentisi, baskısı da yoktu. Saha içinde işler daha rahat gidebiliyordu.
Bu sene öyle mi? Hayır...
Lige şampiyon unvanı ile başlayan bir Galatasaray, Şampiyonlar Ligi'nde devam etmek isteyen bir Galatasaray, sorunları geçen yıldan daha az. Taraftar desteği yanında. Sonuca baktığın zaman da geçen yılı aratan bir Galatasaray.
Performans düştü
Şampiyonlar Ligi'den gitmiş UEFA'ya kalamamış, geçen yılın ilk yarı performansının çok altında, topladığı puan da öyle. Değişmeyen tek şey, geçen yıl da klasmanda ikinci, bu yıl da ikinci.
Bu başarısız tablonun altında, herşeye rağmen yine de zevk veren futbolu oynayan takım da Galatasaray. Kime göre bu zevki veriyor? Türkiye Ligi'ndeki futbol kalitesine göre.
Galatasaray kendi çizgisinde bir kadroya sahip değil. Çok tempolu futbol oynamıyor. Yine de ligin en fazla gol pozisyonu üreten takımlardan biri.
Kadrosunun en başarılı futbolcusuna baktığınız zaman tartışmasız Mondragon, biraz Arda, diğerleri de vasat çizgide.
Eee şimdi böyle bir takımı değerlendirdiğiniz zaman kalesinde çok tehlike yaşadığını rahatlıkla görebilirsiniz. Gol pozisyonu üretme düşüncesi daha fazla kanatlardan kaynaklanıyor. Orta saha organizasyonunun takıma çok fazla getirdiği pozitif futbol ve pozisyon yok. Kanatlardaki etkinliği de, bireysel becerilerden kaynaklanıyor. Bu zaman zaman sağda Hasan Şaş ve Sabri, solda Arda ve kendisini çok iyi destekleyen ikinci bir adam yok. Bunu yapabilecek tek kişi Ergün, o da ya uzun süre sakat, ya da güven duyulmayan bir çizgide.
Şansı daha az
Geçen yıl ki Necati yok... Haksızlık etmeyelim Mondragon'un yanına İliç'i de ilave edebiliriz. Hakan Şükür sorunsuz olarak çok az sahaya çıkabiliyor. Kaldı ki, Hakan bu takımın kaptanı, yönlendiricisi, tam huzurlu olduğunu düşünemiyorum. İyi oynadığı zaman Galatasaray sonuca gitmek de zorlanmıyor, keza Ümit olmadığı dönemlerde ortaya çıkıyor. Ayhan, İnamoto ve Okan çok çalışmalarına rağmen topu çok iyi şekilde öne taşıyamıyorlar. Oyunun ve topun temposunu yükseltemiyorlar. Song ve Tomas alternatifi olmayan futbolcular. Ama bu sene onlar da çizgilerinden uzak. İyi niyetle mücadele etmeye çalışan Cihan, Orhan Ak ve zaman zaman da Ferhat.
Galatasaray'ı iddialı çizgiden uzaklaştırmamaya çalıştılar. Ama bunda başarılı olamadılar.
Başarabilecekleri konusunda da ciddi soru işaretleri var.
Kısacası, Galatasaray'ın geçen yıla oranla şansı çok daha az. Bana göre sebep de şu; geçen sene sütten ağzı yanan bir Fenerbahçe karşılarında duruyor. Ama daha önemlisi geçen yıl ki, görüntüyü ortaya koyan bir Galatasaray gözükmüyor.
Bu görüntünün ikinci yarıda da çok fazla değişeceğini zannetmiyorum.
Kısacası, Galatasaray gibi bir takımda çok fazla sayıda büyük futbolcu sayamıyorsun. Oyunu her an değiştirebilecek büyük yetenek sayısı az. Bu zorluğu ancak takım olarak aşabilirler.
mdenizli@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
