|
 |
|
|
Kimse masum deÇil
Görüş / Bülent Buda
Dikkatle izleyen (izlemeyenin de) herkesin bir kaç söz söyleyeceÇi tek alandır herhalde futbol. Taraftarlık, ait olma, sahip olma duygusu; onu konuşma, eleştirme hakkını da içinde barındırır.
Bir tür boşalma, öfkesini ya da sevincini açıÇa çıkarma, gösterme, biraz da dinlenilmeyi, dikkate alınmayı içerir. Salt sevme ile ilişkilendirilerek bu ve benzeri eylemler, dışa vurumlar...
Futbolda taraftarlık gerçekten çok özel bir duygu. Beklentisini diÇer karanlık unsurlardan arındırdıÇınızda onun yolunu gözlediÇi güzellik, sadece "daha çok yenen takıma" sahip olmaktır.
Rekabet ile yarışma, sporu niteleyen kavramlar. Oyun alanı dışındaki rekabeti de daha çok takılma, kızdırma, kızıştırma olarak tanımlar eski tüfekler. O zamanlarda öyleymiş. Birarada otururlar, hatta kravatlı fötr şapkalılar da tribünlerde şıklık yarışına girermiş. Daha çok seçkinlerle, elit tabakaya ait olan bir eÇlence dalı sanki futbol. O zaman, "Büyük kavga futbola gariban katmanlar da ilgi duymaya başlayınca başladı" dersek ne halt yemiş oluruz acaba?
"Konuşan taraftar" geyikleri
Görmüşlük, geçirmişlik, okumuşluk bir biçimde oturmuşluk olarak gözlenirken, yıllar sonra çok şeyden eksik kalan yıÇınlar futbolu tapınma aracı belleyip; "kan çıkmayan yarışma, yarışma deÇildir" demeye mi getiriyorlar, bir türlü dizginleyemedikleri öfkelerini...
Dünlerde sadece gazetelerle yetinildiÇinde, köşe yazanların, eleştiri yapanların takımları bilinmezdi. Tarafsızlık görüntüsü ya da gizlenme içgüdüsü. Bunun "iki yüzlülük, riya" olduÇunu ilk kez Hıncal Uluç yazdı. Cumhuriyet'ten Sabah'a geçip, İstanbul tribünlerinde boy göstermeye başladıÇında, maçlara "sarı-kırmızı" kaşkolunu boynuna dolayıp gelen ilk spor yazarıydı o. "Taraftar spor yazarı" geleneÇi böyle oluştu.
İlerleyen süreçte de televizyon reytingleri tavan yapınca bu "yazan taraftar, konuşan taraftar" geyikleriyle ortalık toz duman, insanlar birbirinden nefret etmeye kadar ulaştılar. Abartma, şirin görünme, yalakalık, aşaÇılama, kendini üstün görme, desteksiz sallama, yaradılışımızın kıymetli özelliklerinden olunca, Uluç'un "Herkes rengini göstersin. Gizlenmesin" çaÇrısı iyice sulandı, çirkinleşti.
Hepimize birer ayna lazım
Bakınız çevrenize şöyle; yozluk, soysuzluk, çıkarcılık kol geziyor. Futbolun doruklarında yaşananlara bakın. Okumuş, oturmuş geçinen seçkin insanların söylemlerine, girişimlerine bakın. Konuşurken, veryansız ederken, "gözlerinin akıyla karası" arasına gizlenmiş kini görün. İşte ancak o zaman doruklardan etkilenen, güdülenen tabanın yansımalarını, tepkilerini anlayabilirsiniz!
Geçenlerde Telesport'ta Esra Beyazadam'ın sunduÇu programda, Sivasspor Başkanı Mecnun Odyakmaz şike ile ilişkili şöyle diyor:
"Herkes bulunduÇu pozisyon gereÇi ve çıkarları doÇrultusunda yapmıştır! Kimse masum deÇil..." Bu çarpıcı sözler gazetelerin alımsız bir köşesinde kaynadı gitti. Aldıran, üstüne alınan yok. Sanki hiçbir şey olmamış gibi yaşam sürüyor. Işıklar içinde yatsın A.Taner Kışlalı, Cumhuriyet'teki köşesinde bir defasında şöyle yazıyordu: "Sokrates'ın (kendini tanı) öÇüdüne uymanın ilk adımı aynaya bakmaktır. Ama aynadan yararlanmanın ilk koşulu da görüntüdeki çirkinlikleri aynanın kötülüÇüyle açıklamaya çalışmamaktır." Galiba hepimize henüz sırları dökülmemiş birer ayna lazım sanki.
egespor@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
