|
 |
|
|
Etme bulma dünyası
Haluk Ulusoy'un "Biz seçtirdik" dediği Platini en çok neden bahsediyordu seçim çalışmalarında:
"Ekonomik kriterler sıkı sıkıya uygulanmalı."
Ekonomik kriterler neden var peki? Oyuncu ve kulüpler kendi ayakları üzerinde durabilsin diye. Dışarıdan gelecek müdahalelere karşı sağlam dursun diye.
Yani kime karşı? Siyasete, bahis mafyasına vs. vs.
İşte özerklik bundan isteniyor. Yoksa sen delegeleri kafa kola al da, ne yargı ne başka bir güç seni oradan indirebilsin diye değil.
Peki Platini'yi seçtiren Ulusoy'un 10 yıldır yönettiği Türkiye'de durum ne?
Öncelikle hesaplar şeffaf değil.
Sonra biliniyor ki, yerli oyunculardan, teknik adamlardan parasını tam alabilen yok.
Yabancıların durumunu anlatan en iyi örneğe bakalım.
O gün bitti
Ülkenin en zengin kulübü olarak bilinen Fenerbahçe'ye.
Efsane statüsüne çıkmış oyuncusu Aziz Pierre tarafından 3 gün önce FIFA'ya şikayet ediliyor en zengin ve iyi yönetilen. Parası kalmış adamın.
Diplerde durum daha vahim. 10 yıldır mali yapılara bakılmamış. Herkes batma noktasına gelmiş. Ne olmuş sonuç olarak?
Ekonomisi şişmiş, borcu sınırları aşmış.
Kim gelmiş parayla peki?
Siyaset, belediyeler kanalıyla futbola dalıvermiş.
Federasyon da buyur etmiş. İşte o gün bitmiş özerklik. Ama federasyonun jetonu şimdi düşüyor.
Eğer birine stat arsasını, diğerlerine oluk oluk parayı siyaset veriyorsa, büyük takımların başkanlarını bile atıyorsa siyaset. Gün gelir seni de değiştirir.
Yönettiğin sektörün bütün iplerini politik taşlara bağla. Sonra da "Siyaset beni göndermek istiyor" diye ağla...
Anavatan'la kucak kucağa yönet federasyonu, sonra da "AKP beni istemiyor" diye vahla.
Platini'yi seçtireceğinize, dediklerini uygulasanız, uçmuştu şimdiye ülke futbolu. Ama nerde?
Perhiz ve lahana sarma
Haluk Ulusoy anlatıyor. "UEFA'da yaptığımız lobi faaliyetleri sonrası Platini'yi biz seçtirdik. Erzik'i de. Biz uğraştık, ama maalesef yalnız kaldık. Bakan çalışmadı".
Bakan Türkiye'de siyasi gücünü kullanıyor diye onu UEFA'ya şikayet eden Ulusoy, Avrupa'da siyasi gücünü kullanmadı diye bu kez Türk halkına şikayet ediyor.
Bu turşu değil bayağı lahana sarma...
İhracat lazım
Ekonomik kriterler 10 yıldır uygulansa ne olurdu:
Özerklik sağlanırdı. Sübvansiyonlarla şişmiş piyasanın değeri yerine otururdu. Dolayısıyla kalburüstü futbolculara bugün verilen paralar verilemezdi. Ankaraspor'un, Kayseri'nin, Erciyes'in, Fener'in, Galatasaray'ın sübvansiyonlarla yüksek para alan oyuncuları o parayı verebilen pazarlara giderdi. Alttan gelen oyunculara yer açılırdı. Belki eline bugün silah alanlar bile futbolda kendisine yer bulurdu.
Bugün İsveç'in yurt dışında oynayan oyuncu sayısı 200'ü geçti. Türkiye'deki kişi başına düşen geliri, genç nüfusu düşünün. Ve karşılaştırmak için Almanya'dan çıkan oyuncu sayısına bakın (bugün her bir kulüpte Almanya'dan gelen oyuncu sayısı ortalama üç). Bu ülke Avrupa'nın futbolcu tarlası olabilirdi. Dengeler gereği 5 bin oyuncu Avrupa'da olmalıydı. Ancak Türkiye'den yetişmiş 5 futbolcu yok. Harika yönetiliyoruz harika!
TSYD ödülleri
Türkiye Spor Yazarları Derneği yılın 11'ini, yılın yabancısını ve futbolcusunu seçmeli. Lig bitmeden. Gazetelerin istatistikçileri bir araya gelip adayları belirlemeli. Nisan'ın son haftası basın tribünlerinde gazeteciler oy kullanmalı. Ve lig bitmeden 2 hafta evvel kazananlar belirlenmeli. Ödülleri verilmeli. Bu icat değil. İngiltere modeli. Birkaç sene sonra sponsor gelirleriyle TSYD Kupası'ndan kazanılan kadar para kazanılır. Bir ölü kupanın arkasından yas tutma işi de biter.
Herkes kârlı, taraftar hariç
Fenerbahçe 3 maç ceza alıyor. Lig maçında olanlardan dolayı. Ligde çekmeden ceza eriyor. Son maçı daha büyük bir stada ve Fenerbahçe'ye daha hasret topraklara veriliyor. Bu ceza mı, ödül mü? Söyleyeyim. Ceza. Taraftarsa bir kulübü büyük yapan, ceza. Çünkü Fenerbahçe'nin bir rekora imza atan kombineli seyircisi, kombineleriyle bu maça giremiyor. Yol parası üstüne bir daha bilet almak zorunda. Neden? Allah rızası için neden?
Alin Taşçıyan ve bir futbol düşü
Dink'in ardından okuduğum en manalı sözler Alin Taşçıyan'dan geldi. Atilla Dorsay'a verdiği röportajdan. Şöyle diyor cenazeyi gördükten sonra:
"Bu toprağa güvenim arttı. Bence insanlar tıpatıp kendi benzerleriyle bir arada yaşamayı en çok güvenlik kaygısıyla istiyorlar. Aynı ulustan olmak, aynı dinden olmak, aynı mezhepten veya kabileden olmak. Ama yetmez, çünkü aynı aile içinde bile kanlı cinayetler olabiliyor. Baba oğulu, anne kocasını öldürebiliyor. "Öteki"nden bu kadar korkmasak, farklılığa bu kadar karşı çıkmasak...Üstelik asıl sorun, hepimizin yaşadığı gezegende. Tepemizdeki güneş bile bir tehdit unsuru haline gelmişken, toprak ayağımızın altından kayarken, bu konulara kafa yorsak daha iyi değil mi?".
Bu kadar az lafla bu kadar anlatılır ancak. Saygıyla eğiliyorum karşısında.
Ve düşünüyorum:
Ey tribünde bağıran çocuk! Yaşıtın bir çocuk çıksa. 2008 Avrupa Şampiyonası finalinde. Viyana'da. Gerilerden gelse. Hiç beklenmedik bir anda kornerden gelen topu Fransa filelerine yollasa ve Türkiye şampiyon olsa. O çocuk da Milleti Sadıka'dan olsa. Ne sevinirsin değil mi? Yine de sevinirsin değil mi? Babanın, Lefter'e sevindiği gibi. O gün bağırabilecek misin "Ermeni Malatya" diye hakaret anlamında. Yoksa ancak o gün mü kabul edeceksin onun da senden olduğunu?
Bu olmaz mı sanıyorsun. Öyle bir olur ki! Şaşar kalırsın.
mdemirkol@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
