|
 |
|
|
Kurabiye hırsızı
Bir kadın, bir gece havaalanında bekliyormuş. Uçağının kalkmasına çok saat varmış. Kitapçı dükkânına girip bir kitap seçmiş. Bir paket de kurabiye almış. Oturacak bir yer bulmuş. Kitaba dalmış.
Ama yanına bir adamın oturduğu ve hiç sıkılmadan aralarındaki masanın üzerinde bulunan kurabiye torbasından, babasının malıymış gibi, birkaç kurabiye alıp ağzına attığı gözünden kaçmamış.
Kadın, hadise çıkarmamak için adamın bu kaba tavrını görmemezlikten gelmiş.
Bir gözü saatte, ara sıra kurabiye yiyerek kitabına devam etmiş. Ama gözü kara komşusu, kurabiyelere yönelik saldırıyı sürdürmüş. Dakikalar geçtikçe kadının kızgınlığı artmış.
"Eğer zarif bir kadın olmasaydım gözüne bir tane patlatmıştım" diye düşünmüş.
Bakalım şimdi ne yapacak?
Kadın her bisküvi aldığında, adam da bir tane almış. Ta ki torbanın dibinde son bir tane kalıncaya kadar.
"Bakalım şimdi ne yapacak?" diye düşünmüş kadın.
Adam, yüzünde dostane bir ifade ve sinirli bir gülüşle sonuncu kurabiyeyi almış. İkiye koparmış. Bir parçayı kadına uzatırken diğerini ağzına atmış.
Kadın kurabiyeyi kapar gibi almış ve hiddetle, "Tanrım, bu adam ne kadar terbiyesiz ve gözü kara ve nezaket kurallarından bihaber" diye içinden geçirmiş.
Hayatında bu kadar sinir olmamış. Uçağının anons edildiğini duyunca rahatlamış ve derin bir nefes almış. Başını çevirip nankör hırsızın yüzüne son bir bakış atmaya bile tenezzül etmeden eşyalarını toplamış, çıkış kapısına yönelmiş.
Uçağa binmiş ve koltuğuna gömülmüş. Kitabını çıkarmak için çantasını açınca küçük bir hayret çığlığı atmış. Gözlerinin önünde açılmamış bir kurabiye paketi duruyormuş.
"Tanrım" diye inlemiş kadın derin bir elemle, "Eğer bu benimkiyse diğeri onunkiydi. Adam kendi kurabiyelerini benimle paylaştı."
İlle yiyecekseniz...
Özür dilemek için çok geçti. Kendi kendine, "Kaba olan da benmişim, hırsız da, nankör de" dedi.
* * *
Yukarıda naklettiğim öykü sizin için İngilizceden çevirdiğim bir şiirdir.* (Şiir olarak çeviremediğim için özür dilerim.)
Geçenlerde karım mail'ledi. Herhalde bir ders çıkarmam için diye düşündüm. Ve düşüne düşüne şu dersleri çıkardım:
Bazen sizden bir şeyler aldığını sandığınız insanlar, aslında size bir şeyler veriyor, ama farkında değilsiniz. Veya fark ettiğinizde çok geç olacak.
Şeyler göründüğü gibi değildir.
Ve... Tabii... Havaalanında ille kurabiye yiyecekseniz paketi yanınızdaki masanın üstüne koymayın.
* Orijinaline şu bağlantıyı tıklayarak ulaşabilirsiniz:
http://www.storybin.com/sponsor/sponsor109.shtml
mmunir@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
