Sağlam yürekler
Sarsıldılar, yılmadılar, darılmadılar... Birbirlerine inanarak, güvenerek, eşi az görülür bir sinerjiyle, dayanışma ile, yardımlaşma ile birbirlerine dayandılar...
Skor tabelasındaki geriye düşmüşlüğe karşılık yükselen bir takım ruhunu yeniden inşa ettiler...
Özgüvenin doruk yaptığı, ama bireysel egoların minimuma indiği bir oyun sergilediler...
Bu takımı sakatlıklarından her antrenman sonrasında birer birer eksilen talihsizliğinden dolayı çok yadırgadık... Son yıllarda kaybettiğimiz hedeflerden, geri dönüşlerden kaynaklanan kaygılarımızla çok yıprattık. Ama onlar dün tam sağlam yüreklerle, çelik gibi bileklerle hem de oyunu hiç çirkinleştirmeden önce kornerlerde, sonra gollerde öncelikler sağlayarak unuttuğumuz futbol keyfini, maç kazanma zevkini bize yeniden iade ettiler.
Ömre bedeldi
Hangi birini sayayım ? Benliğini bulan, cesaretiyle file önünde bize yepyeni bir kaplan sunan Volkan'ı mı ?Yoksa "bu takımın ruhu benim" diyen futbol şövalyesi Tuncay'ı mı ?
Sağ kanatta sakin güçler Sabri'yi mi, Hamit'i mi ?
Arslan yürekli Gökhan Ünal'ı mı ?
Nikopolidis'in ellerini öpen, ama filelerle kucaklaşan topu 25 metreden gönderen Tümer'i mi ?
Girer girmez durumu cihar-ı yek'e getiren Gökdeniz'i mi ?
Servet'inden, İbo'suna, Hakan'ından, Gökhan Zan'ına kadar bu takım tarihe geçecek gerçek bir güç gösterisi yaptı. Goller güzel, ama takımın işbirliği, dayanışması, yaptığı işi keyife dönüştürmesi inanın çok daha güzeldi.
Teşekkürler Fatih Terim...
Dünkü maç her şeyi ile ömre bedeldi...
agokce@milliyet.com.tr
