Grubun en iyi kalecisi Volkan

Kalede 'o' Nikopolidis olsa bu maçı kazanamazdık" diye başlayacaktım yazıya. Çünkü şut bile atamıyorduk kaleye. Ama işte büyük lokma yiyecek, ama büyük konuşmayacaksın demek ki. Ve de bunca zamandır Volkan için söylediklerim.
Düşünüyorum taşınıyorum, demek ki Rüştü oynasa gol bile atabilirdi bu grupta... Çek sağlam bir degaj...
Tamam ciddi olalım. Olmaya çalışıyorum da... Ama kolay değil, kabul edin. Kaleye şut atamadık. Nikopolidis'in hakkını yemişiz. Hem biz, hem komşu basın ve kamuoyu.
Norveç, 2004'deki Yunanistan gibi oynayarak yeniyordu bizi. Basit bir kütle savunmayla. Hem ofsayt taktikli, hem adam adamalı ve hem de alan savunmalı.
Aynı Terim'in Yunanistan'daki sürpriz oyun planından sonra yine içinde sürprizler olan, ama kariyerinin başından esintiler taşıyan tanıdık bir oyunla karşılaştık. Terim ilk Milli Takım seferinde İsveç'i bu planla devirmişti. Gökdeniz'i en sağa yolladı. Norveç'in, üstüne savunmasını kurduğu tüm oyuncularımızı sola yolladı. Norveç'in alan daraltan savunması sola yatacak, bizimkiler ters toplarla Gökdeniz ve arkasından gelen Hamit'i görecek, Norveç aptallaşıp yön değiştirmeye çalışırken, top çoktan içeri düşürülmüş olacak ve golü bulacaktık. Evet bu, bu tip savunmalara karşı iyi bir plandı, ama bu tempoyla ancak 10 yıl önce yapılabilirdi. Yapılamadı da.
Terim 2. yarı Gökdeniz'i Tuncay'la birlikte Hakan'ın yanına yollayarak daha makul bir planı devreye soktu. Ancak bu üçlüyü besleyecek kaynak bulunamadı.

Şahane sonuç

Haklarını yemeyelim. Emre ve özellikle Hamit, ama özellikle Hamit daha farklıydı. Topu içeri yollayamadık. Yolladıklarımızı değerlendirecek bir Hakan bulamadık. Ama uğraştık. Zaten işin sırrı Mhyre'yi saymazsak burada. Yapamasak da soğukkanlıydık. Hakemle, rakiple uğraşmadan yapabildiğimiz kadar oyuna asıldık. En çok bunun için kutlanmalı tüm ekip.
Norveç ilk yarı tüm yaratıcılığımızı kısıtlasa da ikinci yarı forvetini besleyemedi. Yani planı tek taraflı uygulayabildi. Ama yine de bunu yaptı. Tabii kalecisi hariç. Yine zayıf halka kaleydi. Şimdi onları ayıplayanlar çıkacak. Ama bunu yapabilmek için onlara iyi hücum edebilmek gerekir. Yapabildik mi? Savunma da bir sanattır ve iyi hücumu kutsayan odur.
Aksi taktirde niye kutluyoruz ki, Çanakkale Zaferi'ni.
Toparlayalım: Yine şahane bir sonuç aldık. Yunanistan zaferi kadar önemli bir puan. Ama bizler sevinirken akil adamların düşünmesi şart. Ne kadar iyiydik? Ve bu kalecileri bir daha bulabilir miyiz?
Çünkü... Bir grup düşünün en iyi kalecisi Türkiye'de yedek.

mdemirkol@milliyet.com.tr