Bugün ne federasyonun fikstür düzenlemesi ne de yöneticilerin zıvanadan çıkaran demeçleri umurumda. Bugün toparladığım, futbol dünyasının gülümseten gafları değil; bugün sadece babama ait anılarımı, ondan kalanları topladım ve sadece göz yaşlarımı biriktirdim. Oysa daha geçen hafta yanı başımdaydı. Kızını özlemiş, görmeye gelmiş.
Bugün kapalıyız, yaslıyız. Bugün anneciğimin biricik sevdiğini, babamızı kaybettik. Hayat akıyor. Bu sayfa gene akacak. Bir yerlerde genç kadınların ve oğulların babaları yıldız gibi kayıp giderken artık ben de anlayacağım acılarının dilinden. Fakat bugün. Sadece kendi acım.

Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum. Yıkadılar, aldılar, götürdüler. Babamdan ummazdım bunu kör oldum.

(Cemal Süreyya)

yakantop@gmail.com