|
 |
|
|
MÜZİK
Cazdan demokrasi dersi almak...
"Arkhangelsk" albümü, Fransız müzisyen Erik Truffaz'ın şimdiye dek yaptıkları arasında fikren en zengini
MURAT BEŞER
Konumuz trompetin tonunu giderek insan sesine benzeten Erik Truffaz ve demokrasi. Ne alakası var demeyin.
Kelime yerine nota, cümle yerine de ses örgüsü yaratan, trompetle şarkı söyleyen bu duygusal adam elindeki enstrümana metalden ziyade tahta muamelesi yapıyor.
Tahtanın hikayesi şu: Müzikal tonları son derece kişiselleştiren Truffaz'ın son meraklarından biri, yerel müzikleri olay mahallinde incelemek. Bu tutku onu Rusya'dan Kuzey Afrika'ya, Paris'ten Londra'ya kadar köşe bucak koşturtuyor. Son zamanlarda Hindistan'a dadanmış.
Derken Rusya'nın kuzeyinde bir zamanlar çok mutlu insanların yaşadığı bir yer keşfediyor. Deniz ticareti yapan, aynı zamanda ormanlarla dolu ve ağaç kullanımının yoğun olduğu bir yer burası. Soğukla boğuşan insanlarının çivi kullanmadan yapılan tahta evlerde yaşadığı yerin adı Archangelsk.
Yeniliklere doğru
Bu isimden esinle "Arkhangelsk" koyuyor yeni albümünün adını. Defalarca gelip gidiyor ve çalıyor. Çivisiz evlere aşık oluyor. Bu evler sıradanlaşmaya karşı direnişin sembolü gibi görünüyor ona. Bu tekdüzeliğe karşı müziğin anlamları adına hayli fikir veriyor kendisine.
47 yaşındaki Fransız müzisyenin sanatsal öngörüleri giderek bir derinlik ve felsefi bir boyut kazanıyor. Örneğin etnik tandanslı caz trompetiyle rock etütleri yapması önemli bir yenilik. Amaç farklı ruhsal duyumları aynı sosyal niyet çatısı altında toplamak. O yüzden "Arkhangelsk" gibi bir albümü şaşkınlıkla karşılamamak gerek. Bu albüm Truffaz'ın şimdiye dek yaptıkları arasında fikren en zengini. Mutluluğu eskilerde kalmış bu paylaşımcı toplumun ve orada gördüğü o güzel evlerin etkisini üflüyor Truffaz.
Birkaç yıldır aktif biçimde Hint müziğiyle ilgileniyordu Truffaz; ses dünyası, özellikle de raga'ları doğaçlamaya sonsuz özgürlük tanıdığı için. Yeni bulgular değil bunlar ama Truffaz'ın müziği için yeniliklere yelken açma fırsatı sağlıyor.
Hint müziği mekansal bir kavram ve insanları birbirine yaklaştıran bir etmen olarak yer alıyor Truffaz'ın dünyasında. Hatırlarsınız, benzer bir şey Arap müziği konusunda başına gelmişti, evvelki birkaç albüm boyunca.
Kafasından geçen pek şarkıcı arasından, yıllar evvel Chet Baker'ın yanında dinlediği Ed Harcourt'u seçiyor Truffaz. Tecrübeli şarkıcı tek koşulla kabul ediyor teklifi. Provasız kayıt yapmak. Truffaz'ın canına minnet.
Birer şarkıda rap'çi Nya ve popçu Christophe yer alıyor. Takımın diğer üyeleri tanıdık. Tuşlu çalgılarda Patrick Muller, basta Marcello Giuliani, davulda da Marc Erbetta var.
Truffaz'ın girdiği yeni yol birinin diğerlerinin tepesinde dikildiği sistemden muaf. Tamamen demokratik ilkelerden oluşmuş, topluluk içi bir anlayış. Bunun kendisi, sanatı ve kendini dinleyen çağdaş kulaklar için önemi büyük.
Truffaz yeni çalışmada diğer üyelerle ilişkisini daha uygar tarif etmiş. Öne çıkmadan birlikte ve barış içinde yaşamayı hedeflemiş.
Bu albümden öğreneceğimiz bazı şeyler var. İşçiler ve memurlar, ev kadınları ve esnaflar, işadamları, askerler, politikacılar ve medya yöneticileri, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan tüm halklar ve sınıflar; hepinizi Truffaz'ın yeni albümünü dinlemeye davet ediyorum.
Kendini Arayan Adam
"Ateş Yağmurunda Çırılçıplak"ta iç ve dış yaşam arasındaki savaştan "İkincil Evren"i bularak çıkıyor, eski Pentagram üyesi Demir Demirkan. Kendini Arayan Adam Türkçe, Japonca, Tayca ve İtalyanca sesleniyor; içeriden dışarıya, dışarıdan içeriye..
Müzik mi? Bir Steve Vai'cılık sevdasıyla yanan gitar kahramanlığı ile Pink Floyd ve Supertramp senfonisi arasında dönen iyi bir ses örgüsü. Geleneksel rock enstrümanlarından oluşan orkestranın icrası hiç fena değil. Konsepte de denecek çok bir şey yok. Ancak şarkı söyleme konusunda ısrarcı olmaması tavsiye olunur.
Sözler karmaşık değil. Derin anlamları basit ifadelerle dile getirme çabası var. İlhan İrem'in açtığı yoldan yeni birinin ayak sesleri geliyor.
Dijital dünyanın kepçesi
Bazı insanlar tüm tahsilatı öbür dünyaya bırakır, bazı müzisyenler de memleketten ümidi keser ve dünyaya açılır. Elektronik müzik çalışmalarında kepçeyi kazanın dibine daldıran Erdem Helvacıoğlu, ikinci gruba dahil olanlardan.
Çağdaş elektronik müzik bestecisi Erdem'in, Amerikalı plak şirketi New Albion tarafından yayımlanan son albümü "Altered Realities", A.K. Müzik tarafından memleket karasularına sokuldu.
Modern klasik flörtlü, elektro-akustik paspartulu minimal çalışma, yenilikçi mantığıyla kışkırtıcı bir yarın teklifinde bulunuyor. Erdem bu teklifi gitar tınıları üzerinde gerçekleştirdiği muamele ile ikna edici kılıyor. Siz eğer TV'lerin size gösterdiği kliplerle yetiniyorsanız bu albümü sakın almayın.
Maziye bakan hüzünlü adam
Joe Zawinul, "Brown Street" albümünün özlem dolu duyguları aracılığıyla Weather Report yıllarına göz süzüyor. WDR Big Band eşliğinde kaydedilen ikili konser albümü, efsane topluluğun 15 yıllık faaliyetinden parçalar canlandırıyor.
74 yaşındaki Viyanalı çılgın tuşlu çalgılar profesörü, üç eski Weather Report üyesi basçı Victor Bailey, davulcu Nathaniel Townsley ve perküsyoncu Alex Acuna'yı yanına, büyük orkestrayı da arkasına alarak hayatının en güzel soundtrack'ini seslendiriyor.
İlk CD'de gitarcı Paul Shigihara'nın güzel solosuyla süslediği "Brown Street"in yanında "In A Silent Way", "Black Market" gibi önemli parçalar yer alırken, ikincisinde Zawinul'un solo albümlerinden az bilinen parçalar bulunuyor. Duke Ellington tarzı büyük orkestranın delirmiş sürümünü her yerde bulamazsınız.
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
