|
 |
|
|
Ağlayan söğütler (1)
Gökkuşa¤ı / Reşat Kutucular
Ramazan 24 yaşında. Esbelli Evi’nin çalışanlarından. Güleryüzlü ve içten bir delikanlı. Ürgüp’teki ilk akşamımız. Anadolu’nun orta yerinde kapı önünde sohbetteyiz. Memleketin her yerinde seviliyor galiba bu kapı önü sohbetleri.
Ramazan haziranın 16’sında evlenecekmiş ama nişalısının halası vefat edince nikahı ertelemek durumunda kalmışlar. Kadıncağız henüz otuz beş yaşındaymış. ''Kırkı bir çıksın da hele'' diyor Ramazan.
Nişanlısı da Ürgüplü. ''Genç değil misin evlenmek için?'' diye soruyorum. ''Ben monogamik bir adamım'' gibi biraz şaşırtıcı bir cevap veriyor. ''On yıl sonra görüşürüz seninle'' diye takılıyorum ona, gülümsüyor. ''Turist kızlar peki?'' diye üsteliyorum. Dudak büküyor. Kafası net, belli ki ne istediğini biliyor.
* * *
Sonra siyasete dönüyor laf. Ramazan AKP’ye sıcak bakmıyor. Dobra dobra da söylüyor bunu. Nedenlerini sormuyorum. Bu bölge turizm üzerinden iyice küreselleşmiş artık. Bu akışa direnenler de var gerçi. Nevşehir’in 3 milletvekilliği için AKP-MHP çekişmesi yaşanacak gibi duruyor.
Bizim minibüsün sebatkar şoförü Nevşehirli Mehmet giriyor sonra lafa. ''Ürgüp Belediye Başkanı Bekir Ödemişli İzmir’den altıncı sıra aday gösterilecek'' diyor. ''Yok artık, nereden nereye?'' diyorum. ''Öyle'' diyor, kendinden gayet emin.
Daha iki gün önce İzmir’de İİDE (İzmir İçin Düşünceden Eyleme) toplantısı yapmışız, kendi içimizden çıkan aday adaylarının ''ithal adaylardan'' daha ön sıralara gelmesini nasıl sağlarız diye konuşmuşuz. Hani İzmir bu seçimde, öncekilerden farklı olarak, kenti tanıyan, kentin sorunlarına hakim, kentle ilgili projeleri olan adayları parti tercihlerinin üzerinde tutacak, tutmalı demişiz. Mehmet’in dediğine bak şimdi. Mümkün değil demek de mümkün değil. Çünkü siyaset bu ve de CHP!
* * *
''Hele şu 4 haziranı bir görelim'' diye düşünüyorum hafif telaşlanarak. ''Mehmet yanılıyordur'' diye umuyorum. Bakalım bizim Kamil Sındır, İskender Odabaşoğlu, Kürşat Selçuk, İnci Erkin, Şermin Akman hangi sıralarda yer alacaklar. Ya da kimler onların önünde olacak? ''Deniz Baykal’ın listesi bu defa bizim gibi gamlı baykuşları mahçup edecek mi acaba?'' gibi düşünceler gelip geçiyor aklımdan Şömine Restoran’a varana kadar. Sonrasında testi kebap, humus ve siyaset dışı bir sohbetle ayak uyduruyoruz güzel Ürgüp gecesine.
* * *
Ertesi öğlen Ihlara Vadisi’nde hayatın gerçeklerine dönüyoruz tekrar. Aslan Restoran’ın gencecik pırıl pırıl garsonu Osman’a soruyoruz, o da anlatıyor. ''Lise 1’den terkim abi, evde 7 kardeş var. Baba serbest, iş olunca işe çıkar. Ayda 300 YTL kazanıyorum'' diyor. ''Yetmez ki'' diyorum anlamsızca. ''Yettiği kadar işte'' diyor.
Osman kalabalıkta kendini belli edenlerden. İşe sarılanlardan. Civa gibi olanlardan. Okumaya devam etmeli ama nasıl? Burs bulmasına yardımcı olsak? Aileye kim bakacak? Böyle bir vakıf olsa, özellikle de çocukları olmayanlar katkıda bulunsalar bu vakfa. Bu vakıf da Anadolu’da böyle ışıldayan gençleri bulsa, onlara iş sağlasa, eğitim desteği verse. İleride bölgede geliştirilecek projelere bu gençlerin katılımını teşvik etse? Başka destekçilere de güzel bir cevap olmaz mı bu?
* * *
Çözüm Osman’ı kente götürmek değil. Kent Osman’ı bozabilir, acımasızca harcayabilir, mutsuz edebilir. Osman buraya ait ama buranın bu hali Osman ve kalabalık ailesi için yetersiz.
''Anadolu’nun hangi beldesinde yok ki bu sıkıntı'' diye diye dalıyoruz Ihlara Vadisi’ne. Suyun kenarından yürüyoruz. Acıtan gerçeklerden kaçarcasına.
Vadinin ağlayan söğütleri neye ağlıyor ola ki?
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
