|
 |
|
|
Tony ve Cherie: Bir aşk hikayesi
27 Haziran'da İngiltere'de bir dönem sona erecek. 10 yıldır sergilenen, kimilerince "ikili oyun" olarak nitelendirilen bir aşk öyküsünün de gözlerden uzak kalacağını düşünmek tuhaf geliyor
londra
İç ve dış politikadaki başarı ve başarısızlıkları, Irak konusundaki yalanı, unvan karşılığı alınan bağışlar... Tüm bunlar hâlâ kamuoyunun aklındaki şeyler ama anketlere göre İngiliz halkının yüzde 30'u Blair'in ayrılmasına üzülüyor. Doğrusunu söylemeliyim, ben de üzülenler arasındayım.
Blair'i 12 yıl önce "Evsizler Projesi" için yapılan bir toplantıda tanımıştım. Kapıdakiler "yerel" bir gazetenin muhabiri olmadığım için beni içeri almak istememişler, Blair bu durumu beş metre öteden fark ederek içeri alınmamı sağlamıştı. Ama sorduğum bir soru yüzünden apar topar yanından uzaklaştırılmıştım. Şimdi söylemekte bir sakınca yok, politikaya ilişkin soru sormamam konusunda önceden uyarılmıştım.
Yılmamış, arka kapıda Blair'in çıkmasını bekleyerek sorumun yanıtını almak için ısrar etmiştim. Ya inatçılığımdan etkilendiğinden ya da benden kurtulmak istediğinden "Söz! Bir gün bir Türk gazetesiyle söyleşi yaparsam bu senin gazeten olacak" demişti, hiç unutmam. Ama bana verdiği bu sözü tutmamış, Türk basınından sadece Hürriyet Genel Yayın Yönetmeni Ertuğrul Özkök'le baş başa görüşmüştü.
Bana verdiği sözü tutmamış da olsa Blair'i ve eşini özleyeceğim. Hem Avrupa Birliği'ne girme sürecinde bize verdiği destek yüzünden hem de eşi Cherie'nin bir mülkiyet davasında KKTC makamlarının kararlarının geçerliliğini kanıtlaması nedeniyle.
"O sizin başbakanınız olabilir ama aslında tamamen benim"
İngilizlerin de onları en azından bazı özellikleri yüzünden özleyeceklerini düşünüyorum. Her şeyden önce ilişkilerindeki içtenliğin çok aranılacağı kanısındayım. Blair'leri sürekli sarmaş dolaş görmek mümkündü. Cherie'nin kollarını sık sık kocasının beline, boynuna doladığını veya omzuna koyduğunu gösteren binlerce kare var. Hatta bir keresinde kulağına dokunduğu bile görüntülenmişti. Belki Bayan Blair bu davranışlarıyla "O sizin başbakanınız olabilir ama aslında o benim, tamamen benim" demek istemiştir. Kimilerine göre bu dokunmalar bir güven arayışı.
Kim ne derse desin onlar hep böyleydiler. Cherie'nin kocasını gerçekten sevdiği her halinden belli. Linda McDougall tarafından yazılan biyografisinde Cherie'nin canlı kişiliğinin kocası tarafından çok sevildiği ve Tony'nin ona taptığı belirtiliyor. McDougall'a göre Cherie kocasını hizaya getirmekte de çok başarılı.
Yılbaşı partisinde Kraliçe'ye inat avaz avaz şarkı söyledi
Blair çiftinin bazı fotoğraflarında bir İngiliz gazetecinin dediği gibi tuhaf bir şey de var. Bayan Cherie'nin boyu eşinden kısa olmasına rağmen resimlerde aynı boyda duruyorlar. Kim bilir, belki de yükseltici bir destek kullanıyor.
Birlikte görüntülendikleri fotoğraflardaki detaylar bazen akıl karıştırmıyor da değil hani. 2001 yılında helikopterde çekilmiş olanlar örneğin. Ceketsiz Tony gözlükleriyle çok ciddi görünüyor. Cherie ise başını kocasının omzuna yaslamış, güvenle uyukluyor. Bu vücut dili İngilizlerin Tony'ye duyduğu güveni yansıtıyor.
Cherie yılardır iki imajı başarı ile taşıyabildi. İlki erkeğinin hep yanında olan sevgi dolu sadık eş, ikincisi evde oturup kocasını beklemekle tatmin olamayacak kadar akıllı, iyi eğitimli, kendi doğrularının peşinden giden kariyer sahibi kadın.
1999 yeni yıl partisinde çekim yapan televizyon, İngiliz Kraliçesi II. Elizabeth'in yanında bulunan Cherie'yi ağzını kocaman açmış şarkı söylerken yansıtıyordu. Cherie kollarını göğsünün üstünde çapraz tutmuş halde, bir eliyle kocasının, diğeriyle de Lord Falconer'in kolunu tutmuş halde şarkı söylüyordu. Ağzı fotoğraflara "anasından yiyecek bekleyen bir yavru kuş" gibi yansıyor.
Tony'nin ise eşinin gayretkeşliğine inat şarkıyı zorla söylediği belli. Sebep, büyük olasılıkla, yanındaki Kraliçe II. Elizabeth'in buz gibi suratındaki "Kim bu insanlar?" ifadesi. Cherie'nin ise Kraliçe'nin ne düşündüğüne aldırdığı yok. Bu bir yılbaşı gecesi ve o eğlenmeye kararlı. Zaten eğlenmek istemediğinde hemen belli ediyor.
Blair çiftinin bu kadar tabii ve içten davranışları insanı bazen "Bu kadar içten görünüyorsa mutlaka rol yapıyordur'' diye düşündürüyor.
Roldü ya da değildi. Ama tüm bu davranışların o klasik "İngiliz soğukluğu"nu sımsıcak bir tavra dönüştürdüğü inkar edilemez.
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
