|
|
|
 |
|
|
Efsanevi gitarist bu akşam İstanbul Arena'da bir konser verecek. Yarın da doğum günü
Satriani doğum gününü İstanbul'da kutlayacak
Dünyanın en önemli gitaristlerinden Joe Satriani: "Jimi Hendrix'in ölüm haberi beni o kadar sarstı ki o zaman Amerikan futbol takımındaydım, o gün takımı da bıraktım. Geldiğim noktayı ona borçluyum"
BAHAR BAKIR
Rock tarihinin en büyük gitaristlerinden biri olan Joe Satriani, bu akşam Binboamania etkinlikleri kapsamında İstanbul Arena'da bir konser verecek.
Türkiye'ye ilk kez gelen Satriani'yle kaldığı Conrad Otel'de buluştuk. Onun gitar sololarıyla yetişen nesilden biri olarak böylesine büyük bir ismin daha havalı olmasını beklerken karşımda bambaşka bir insan buldum. Gayet "normal", sevecen ve sorumlu bir tip. Herkesin sorularını özenle dinliyor, afra tafra yapmıyor. Başındaki şapkayla bir yoga hocasına benziyordu. Sanki ev sahibi biz değildik, oydu.
Röportaja başlarken "Pazar günü doğum gününüz. İstanbul'da ne yaparak kutlayacaksınız?" diye sordum, "Doğum günlerimi o kadar çok unuttum ve adını bilmediğim kentlerde, uçakta kutladım ki, bana hatırlattığınız için şanslıyım. İlk kez İstanbul'da bir konser vereceğim, dolayısıyla çok güzel bir konser olmasını dileceyeceğim" diyor.
Enstrümantal rock gitar tarihinin en büyük isimlerinden birisiniz. Tarzınızla 25 yılı aşkın bir süredir birçok kişiye ilham verdiniz. En başa dönersek, sizi gitar çalmaya iten şey neydi?
Ailemde birçok sanatçı var. Mesela ablam bir folk gitar sanatçısı. O yüzden müziğe hiç yabancı olmadım. 14-15 yaşlarında davul çalıyordum. Ama Jimi Hendrix'in ölüm haberi beni o kadar sarstı ki, o zaman Amerikan futbol takımındaydım, o gün takımı da bıraktım. Ve tüm enerjimi gitar çalmaya yönelttim. Bu noktaya gelişimi ona borçluyum.
O dönemde hangi gruplardan etkilenmiştiniz? Nasıl bir müzik ortamı vardı?
Hendrix, Led Zeppelin, Beatles, Rolling Stones en çok dinlediğim gruplardı. Benim zamanım rock kültürünün zirvede olduğu bir dönemdi. Tüm grupların söyleyeceği bir şeylerinin olduğu yıllardı.
İlk gitarınızı ne zaman ve nasıl aldınız?
Kardeşim Carol, 1970'te yerel bir okulda sanat öğretmeni olarak çalışmaya başlamıştı. Jimi Hendrix'in öldüğü gün aileme "Ben gitarist olacağım, bundan dönüş yok" dediğim gün bana kendi maaşını verdi gitar almam için. Bugün 2 bine yakın gitarım var. Farklı dönemlerin ruhunu taşıyan bir koleksiyon.
Birçok gitarist gibi sadece gitar çalmakla yetinmediniz. Aynı zamanda henüz daha 25'li yaşlarınızdayken Steve Vai, Metallica'dan Kirk Hammett, Primus'tan Larry Lalonde gibi şu an dünyaca ünlü gitaristlerin hocası da oldunuz. Neydi sizi bu yola iten? Parasızlık mı gitar aşkı mı?
Gitar çalmaya başladığımda rock müziği daha çok alt kültürlere hitap ediyordu. Genç-yaşlı çatışması vardı. Televizyonlarda Hendrix, Jimmy Page gibi müzisyenleri yakalayabilmek çok güçtü. Woodstock'lar yoktu. Okuldaki gösterilerde çalarken, beni izleyen çocuklar onlara öğretmemi istemişti. Bunlardan biri de Steve Vai'di. Paraya da ihtiyacım vardı. Gitardan önce bahçıvan, tuğlacı olarak, bir de giysi dükkanında çalıştım.
"Tom Morello'dan sonra gitarda ilham sıkıntısı var"
Şu an beğendiğiniz gitaristler kimler?
Benim kuşağımla şimdiki kuşak arasında gitar ve müzik anlayışı açısından büyük bir boşluk var. Rage Against The Machine grubunun gitaristi Tom Morello'dan sonra gitarda büyük bir ilham sıkıntısı olduğunu düşünüyorum. Büyük bir açlık var, yeni bir şey üretemiyorlar. Ben 14 yaşındayken ne dinliyorsam oğlum da onu dinliyor. Bu bile tuhaf.
Şu ana kadar 20'ye yakın albüm yaptınız. Albümlerinizin çoğu dünya çapında büyük satışlara ulaştı. Şarkılarınızda söze yer yok. Söz olmadan, anlatacağınız şeyi nasıl ifade ediyorsunuz?
İlhamı her şeyden alabiliyorum. Bir kağıt alırım elime, beni etkileyen bir paragraflık bir yazı yazarım. Ona uygun da bir başlık atarım. Besteleri de bu başlıklarının bana ifade ettiklerinden yazıyorum. Şarkı başlıkları benim için nota gibi.
"Günde 12 saat gitar çalarım"
Gitar çalmadığım zamanlarda mutlaka gitar çalacağım zamanı hayal ederim.
Günde 12 saat gitar çalarım.
O kadar çok turneye gidiyoruz ve zamanımız konserlerle geçiyor ki, boş olduğum zaman enerjimi toplamak için ayaklarım beni nereye götürürse yürürüm. Müzisyen modumdan çıkıp turist gibi olmak isterim.
En son geçenlerde "Apokalipto" filmi izledim.
iPod'umda uzun süredir Dream Theater, Beatles, Venus in Furs, Beck ve Jimi Hendrix şarkıları var.
|
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
