Şarkılarda karamsar kuliste umutluydu!

Siyasi anlamda karamsar şarkı sözleriyle tanınan Manic Street Preachers'ın basçısı ve söz yazarı Nicky Wire, geleceğimizin politikacılara bağlı olduğunu belirterek umutlu konuştu...

MENDERES ÖZEL

Rock'n Coke'un en iyi performanslarından birini Gallerli topluluk Manic Street Preachers (Manics) sergiledi. Yaklaşık 1.5 saat süren konser, Manics'i 1992'deki ilk albümlerinden bu yana dikkat ve hayranlıkla izleyen bu satırların yazarı için daha büyük bir anlam ifade ediyordu.
İngiltere'de Madchester, ABD'de grunge akımının zirvede olduğu yıllarda ortaya çıkarak Britanya müziğine yeni bir ivme kazandıran Manics, albüm kariyerlerinin on beşinci yılında punk yerine artık alternatif pop diye sınıflandırılsalar bile hâlâ sosyal konuları deşiyor, politik söylemlerini muhafaza ediyor ve en popüler politik müzik grubu diye tanımlanıyor.

Grubu paylaştık!

Manics'in Rock'n Coke'ta sahne alacağını birkaç ay önce duyduğum an organizatör Zarakol ile iletişime geçerek üçlüyle sahne arkasında hatta mümkünse İstanbul'da bulundukları süre içinde birlikte "takılmak" istediğimi söyledim. Aradan haftalar geçti; bir yanıt gelmedi ve ben de umudumu kaybettim. Pazar günü, Manics'in sahne alacağı gün öğle saatlerinde gelen bir telefon her şeyi bir anda tersine çevirdi; Zarakol'dan Ayça Hanım röportaj teklifimin kabul edildiğini, beni beklediklerini söylüyordu.
NTV'den Banu Güven, Radikal'den Müjde Yazıcı ile Muhsin Akgün'ün de aralarında olduğu 6 kişilik gazeteci topluluğu Manics'in konuşkan iki üyesi gitarist/şarkıcı James Dean Bradfield ve basçı/söz yazarı Nicky Wire'ı, Zarakol'un yönlendirmesiyle aralarında bölüştü. Benim şansıma grubun bol iğneli sözlerinin yazarı Nicky Wire düştü. Wire ile müzik, siyaset ve biraz İstanbul muhabbeti yaptık. İşte görüşmeden birkaç satırbaşı:

Bavul krizi

Cumartesi günü İrlanda'dan geldikleri İstanbul'da havaalanında bir felaket yaşadıklarını çünkü bavullarının uçaktan çıkmadığını söyleyen Wire, bu kriz yüzünden çok merak ettikleri İstanbul'u görme, henüz hiçbir şey yapma fırsatı bulamadıklarını söyledi. Bradfield da sahnede düz siyah tişörtünü işaret ederek seyircilere bavullarının kaybolduğunu anlattı.
Görüşmemizde Wire, siyaseten karamsar şarkı sözlerine rağmen dünyanın geleceğine ilişkin umutları olduğunu, her şeyin yeni gelecek ABD Başkanı'na bağlı olduğunu anlattı, İngiltere'de Tony Blair'ın yerine gelen Gordon Brown'un eski başbakandan çok daha farklı - olumlu anlamda - olduğunu vurguladı.

Richey dönerse...

Manics ile röportaj yapan her gazeteci gibi ben de, grubun 1994'teki karanlık The Holy Bible albümünden sonra kaybolan gitaristi Richey James bir gün aniden çıkıp gelirse gruba alıp almayacaklarını sordum. O da neden olmasın, "O benim çocukluk arkadaşım" yanıtını verdi. Wire, Richey'nin ölmediğine inanıyor ve onun ruhunun söz yazarken kendisine ilham verdiğini söylüyor. Richey James kaybolmadan önce Wire ile birlikte grubun söz yazarıydı. Bu arada Manics'e sahnede, stil olarak Richey James'e çok benzeyen bir gitarist eşlik etti, bazıları "Aaa Richey dönmüş" dedi.


Castro da onları izledi

İlk albümleri "Generation Terrorists"i 1992'de yayımlayan Gallerli Manics, son albümleri "Send Away The Tigers"ı Mayıs 2007'de çıkardı ve çok olumlu eleştiriler aldı. 1994'te yayımladıkları başyapıt niteliğindeki albümleri The Holy Bible'ın ardından Manics'in dinamolarından Richey James hiçbir iz bırakmadan ortadan kayboldu! Manics, bu travmanın ardından müziğini biraz yumuşatarak üçlü olarak yoluna devam etti. Manics, Küba'da konser veren ilk Batılı rock topluluğu olarak kayıtlara geçti. Bu konseri Küba lideri Fidel Castro da izledi.