YAZARIMIZ MEHMET DEMİRKOL, EMRE POLEMİĞİNE SON NOKTAYI KOYDU

Mesele hareketi kimin yaptığı!

Krizi yönetmek iştir. Çok önemli bir iş. Liderliğin olmazsa olmazıdır.
Ama sadece krizle yönetebilmek öyle değil.
Terim'in tek yöntemi bu.
Terim, Milli Takım'dan Galatasaray'a giderken 'Federasyon'da beni istemeyenler var' diyordu.
Galatasaray'dan Fiorentina'ya giderken bu kez Süren yönetimi vardı hedefte.
Fiorentina'da Başkan Gori hedefe girdi. İtalya ayağa kalktı.
Milan'da bu yöntem çok kısa sürede cezalandırıldı.
İkinci Galatasaray döneminde yine yönetim ve Canaydın'la özellikle transfer konularında çıktı tartışma...
Ve bütün bunların yanında hep ve her zaman basın düşmandı.
İsviçre maçı bu gerilim ve krizle yönetme taktiğinin zirvesi oldu. Terim'in sadece basın toplantı odasının kapısında birkaç dakika bekletilmesi, spor alanlarında ilan edilmiş hemen hemen en büyük savaşın sebebi oldu. Ulusal bir utanç akşamıydı. Öncesiyle sonrasıyla.
Bunu iyi irdeleyemedik. Bu organize işin üzerine gidenler vatan haini ilan edildi.

Uslanmadık

Tarihi cezalar da uslandırmadı bizi. Bir özel maçta cezamız devam ederken yine bir kavga çıkarmayı başardı oyuncularımız. Milli formayla...
Bu krizle yönetme taktiği birden fazla jenerasyondan oyuncunun iliklerine işlemiş durumda. 2002 Dünya Kupası da bu gerginlik oyununun sergilendiği bir sahne oldu. Dünya Kupası 3.'lüğünü "kıskananlar çatlasın" şarkısıyla kutlamak da bize nasip oldu. G.Kore değil, basını yenmişti o takım.
Hakkını verelim bu kriz stratejisiyle çok başarı kazandık. Ama kaybedince oyunculara yüklenen elektriği kontrol etmek olanaksızlaşıyor. İsviçre, Gürcistan ve nihayet Çarşamba akşamı hem de kazanırken yaşananlar bundan.
Şifo Mehmet'i bile o hale getiren bir strateji bu. Anlayın riskini. Bu konuyu daha fazla uzatmak niyetinde değilim.
Ama bir son söz söylemek de gerekiyor.
Sorun Milli Takım kaptanının yaptıkları ya da kime yaptığı değil temelde. Suç şahsidir.
Sorun hemen her kesimin yanlış bulduğu bir tavrın üstünün kapatılması. Olay hakkında bir açıklama yapılmayarak bu hareketin onaylanması. Federasyon bu konuda bir soruşturma açmamaya karar verdi. Bu Emre'nin hareketini onaylamaktır. Teknik heyet tavrını açıklamadı. Bu da onaydır. Demek ki ligde de böyle bir hareket olduğunda cezası olmayacak.
Türkiye'de futbolun en tepesindekiler, yönetenler, sorumlular bu hareketi onaylamıştır.
Gelelim bu hareketin bana yapıldığı iddiasına.

Kim konuştu!

Neye dayanarak, kimden görüş alarak bu iddia ortaya atılıyor belli değil? Nasıl bir habercilik bu? Emre'yle ne zaman konuşuldu? Emre kime konuştu? Yazan beyefendinin kulağına fısıldıyor da neden kendisi açıklamıyor? Bu bir haber. Hürriyet neden bir köşe yazısında kullanıyor bunu? Sırrı çözmüş bir gazete böyle mi yapar? Peki ben bu yazıyı ciddiye alıp Emre'yi dava etsem. Bu yazıyı yazan arkadaşı da tanık olarak göstersem ne olacak? Hakimin karşısına geçip ne diyecek?
Ve asıl önemlisi. Bu yazının sonu
Şöyle diyor muhterem:
"Şimdi spor basını Emre'nin hareketini abartılı buluyor.
Ben de en çok buna şaşıyorum; Eleştiriyi abartanların Emre'nin hareketini abartılı bulmasına..."
Sadece federasyon onaylamıyor. Gazeteci de onaylayabiliyor. Gazeteci gayet insani bir dille eleştiren meslektaşının hakarete uğramasını doğal buluyor.
İşte meselemiz bu.
Kime yapıldığı, neden yapıldığı değil hareketin. Kimlerin onayladığı.

İşte Demirkol'u hedef yapan yazı

Emre'siz bir milli takım

Bir performansı eleştirmek o performansı sergileyen kişinin hayattaki varlığını, yaptığı her şeyi eleştirmek anlamına gelmez. Bu yüzden Emre'nin Malta maçından sonra "Bu ülkenin yaşadığı başarıların hepsinde biz varız" açıklaması manasızdır. Bu söyledikleri büyük bir yetenek olan Emre'nin hayatı anlamada yaşadığı güçlükleri de anlatıyor aslında. Bunun sonucu olarak neden 4 yıldır sıfır performansla oynadığını!
Emre'nin milli takıma katkısı sıfır. Oynadığı kulüplerde vazgeçilmez olamıyor. Sürekli hocasının bile anlamadığı sakatlıklar yaşıyor.
Ne Inter, ne de Newcastle'da direkt oyuncu olamadı. Olağanüstü yeteneklerine rağmen manşetlere futboluyla değil, önce İsviçre maçındaki olaylar, sonra da 'Irkçı tavırlar' soruşturmasıyla çıktı. Her seferinde ülke halkından yardım istedi ve tüm ülke ayağa kalktı. Peki bunların sonunda Emre'de bir geri dönüş var mı?
Hayır, gün geçtikçe daha sıradan bir futbolcu oluyor. Maalesef ne acı ki bu böyle!
Ve bu performans ortadayken Emre vazgeçilmez olduğunu, eleştirilmez olduğunu düşünüyor!
Emre çok zamandır, performansı açısından güvenilmez bir oyuncu. Bir milli takım onun geçmişteki, 6-7 yıl önceki performansına göre şekillendirilemez. Artık milli takım o yokmuş gibi kurulmalı. O ve Yıldıray'a göre şekillendirilecek bir takım yarı yolda kalır. Çünkü ne zaman sağlıklı olacaklarını bilmek olanaksız?
Peki bunu Terim yapabilir mi? Galatasaray'a geldiğinde hiç düşünmeden İlyas ve Ceyhun'u silebilen Terim bunu bugün niye yapamıyor? İkinci Galatasaray seferinde Hakan'ı istemeyen Terim, 4 yıl sonra nasıl oluyor da Hakan'sız bir milli takım yapamıyor? Bu takım futbol performansı kriterlerine göre mi yapılıyor, yoksa başka faktörler mi var?

E-mail yağdı!

Mehmet Demirkol'un, dünkü köşe yazısı futbol gündemine damga vurdu. Demirkol'un görüşlerine e-maillerle destek ve övgü yağdı. İşte o mesajlardan birkaç örnek;

Hislerimize ne güzel tercüman olmuşsunuz. Türkiye'de ne yazık ki iyi sporcu bulmak çok güç.

Düşüncelerinize harfiyen katılıyorum. Sizi yürekten kutluyorum. Durum bu kadar güzel resmedilemezdi.

Çok güzel bir yazı. Tabii ki kazandıklarının haklarını verecekler. Herkesin nasıl bir işi varsa, onlarınki de top oynamak. Ama ahlaklı bir şekilde. Dayılık yaparak değil.

Millet artık milli takımını desteklemez hale geldi. Hatta çok kişi yenilsin diye dua ediyor. Neden? Çünkü açık çekler, el kol hareketleri, millete itici geliyor.

Bu maçtan sonra daha güzel bir yazı yazılamazdı. Milli Takım'daki kişiler neden eleştirildiklerinde kıyameti koparıyorlar. Bugün başbakan bile eleştiriliyor.

Sayın Demirkol'un yazdıkları Türk futbolunun açık seçik gerçekleridir. Ve bizim ısrarla görmek istemediğimiz gerçekler.

mdemirkol@milliyet.com.tr