Sık Kullanılanlara Ekle  Açılış Sayfası Yap  Sitene Ekle  İletişim    Kurumsal 26 Ekim 2007 / Cuma  
   Milliyet Online    Blog    Emlak    Arabam    İnsan Kaynakları    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar    Mobil 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Sağlık
  Bilim ve Teknoloji
  Kültür ve Sanat
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
  Otomobil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Çoğalsın hayatlarımız barış ormanında

Yaşam Güzeldir / Banu Şen

Ardıç ağacının çoğalması, hatta çoğalıp çoğalıp orman olması ardıç kuşuna bağlı... Ardıç ağacı yabani... Tohumundan üretilmez, çeliklemeyle olmaz. Ardıç ağacının üremesi için ardıç kuşunun tohumunu yiyip, sindirim sisteminde salgıladığı enzimlerle ıslatması gerekiyor. Ardından da sindiremediği bu tohumu dışkısıyla beraber toprağa bırakması...
Yani tohumu ardıç kuşu yiyecek, sindirim sisteminde enzimleriyle ıslatacak, sonra da dışkısıyla toprağa bırakacak ve her şey normal giderse tohum ancak öyle yeşillenecek, filizlenecek. Evrende, doğada birbiri olmadan yaşayamayan, yaşamını sürdüremeyen öyle çok örnek var ki...
Ancak insan elinin değdiği her şey çoğaldıkça doğada, birbirine sevdalıların sayısı da bir o kadar azalıyor. Yine örneği ardıç ağacından verecek olursak...
Artık neden ardıç ormanları az diye düşündünüz mü? Yok yok! Ardıç kuşları azalmadı. Tersine çoğaldı. Ama kentler büyüdükçe, insanlar çoğaldıkça çöplükler de büyüdü. Kuşlar ardıcın meyvelerini yemektense çöplükten beslenmenin daha kolay olduğunu keşfettiler. Ardıç kuşu ağacını unuttu. Bıraktı, uzaklaştı gitti. Şimdi kentlerin, kasabaların çöplüklerinde yaşıyorlar. Ardıç ağaçları ise bir bir kayboluyor gözümüzün önünden. Hayat artık tıpkı ardıç ağacı ve ardıç kuşunun hikayesine çok benzemeye başladı. Denge bozulmaya başladı. Tıpkı azalan ardıç ormanları gibi... İyi şeyler birbir yok oluyor hayatımızdan. Teknoloji geliştikçe savaşlar çoğalıyor. İnsanlar yalnızlaşıyor.
İnsanlar azalıyor. İnsanlık azalıyor. Ülkemizin yaşadığı durum? Ya bizim yaşadıklarımız? Şehitler, şehitler, şehitler... Azalıyor iyiler birer birer. Oysa bu hafta 29 Ekim’i kutlayacaktık. Yoktan varoluşumuz için yollarda yürüyecek, bir olup şarkılar söyleyecektik. Bir acı oturdu yüreğimize. Bir türlü kalkmak bilmiyor.
Neyse, uzun sözün kısası... Başta Büyükşehir, tüm belediyeler güzel bir şey yaptı. Konserler iptal edildi. Eğlenceye ayrılan bütçeler Mehmetçik Vakfı’na bağışlandı.
Zaten kimsenin de eğlenecek gönlü yok bu günlerde. Herkes tek yürek, yalnızca şehitler için ağıt yakıyor. Dilerim bir gün buluşuruz yeniden yollarda. Barışın türküsünü söyleriz. Acımız dinmiş olur.
Artık gencecik delikanlılarımıza ağlamayız bir daha. Azalmaz, çoğalır hayatlarımız barış ormanında...

bsen@milliyet.com.tr







EGE
Emeklilik hakkında her şey
Midye toplayıcıları ulu orta soyunuyor
Çoğalsın hayatlarımız barış ormanında
EBSO özüne dönüyor





Ege Ana Sayfa
Ekonomi
Spor
Rehber


Necati Çetiner
Özgür Kaynar
Banu Şen
Deniz Sipahi

   
© 2006 Milliyet