Benzemek

Hani hep söyleriz ya, biz bize benzeriz diye. Ama acaba iyi ve güzel ilkeleri ve özellikleri olan yabancılara benzemek istemez miyiz?
Büyük futbol takımlarımızın adeta yarısında artık yabancı futbolcular top koşturuyor. Ve bu sayede kim ne derse desin takımlarımızın bu bakımdan UEFA ve Şampiyonlar Ligi'nde başarılı olmaları adeta bu yabancılarla mümkün oluyor.
Bizimkilerin bu beraber oynadıkları oyunculara özenmeleri, yani benzemeleri beklenirken, nedense böyle bir oluşuma rastlanmıyor. Belki güleceksiniz ama, bırakın onlara benzemeyi, ülkemizde uzun kalan yabancı şöhretler paradoksal olarak adeta bize benzemeye başlıyorlar. Anlaşılmaz bir şekilde yabancılardan biri veya ikisi sakatlanırsa takım adeta paralize oluyor. Acı ama hakikat.
Tuhaf bir şekilde oynadıkları yabancı takımlarda başarılı olan lejyonerlerimiz de milli takımda oynadıklarında pek başarılı olamıyorlar.
Biz bize benzeriz sözcüğü, tuhaf ve yanlış bir mentalitenin ürünüdür. Bu sözcüğün altında devrim yapmamak, yeni gelişimlere açık olmamak ve değişmemek fikri yatmaktadır.
Türk futbolunu nasıl geliştirir ve çağ atlatırız tartışmalarına soyunacak ilim adamlarının artık biz bize benzemek istemiyoruz sloganı ile ortaya çıkmaları gerekir. Çözüm, çok ağır tenkitlere açık olmaktan geçmektedir. Kimseyi kırmayalım, ne şiş yansın, ne kebap derseniz, o zaman bu iş böyle gelmez ama böyle gider.

faksoy@milliyet.com.tr