|
 |
|
|
Reçete!
Gökkuşa¤ı / Reşat Kutucular
ŞU ara 50 yaş telaşına düştük biraz. Böyle sıfırlı yaşların bir gizemi var mutlaka ama 50 ötekilerden farklı.
Bizim için 2008’in sihirli sayısı 50.
Bu şimdiden belli.
İnternet ortamında yazıştığımız okul arkadaşlarımız arasında konu dönüp dolaşıp bu noktaya geliyor. Kulübe hoş geldin şeklinde kutlanan doğumgünleri. Takılmalar, laf atmalar. Eş dost arasında da durum farklı değil. Elliyi devirdiği için kendini şanslı hissedenler ya da bu yaşı o kadar sevimli bulmayıp paniklemeye başlayanlar. Büyük kutlama planlayanlar... En önemsemez görünenlerde bile değişik bir ruh hali. Dalıp gitmeler falan...
* * *
Tabii bu atmosferin vazgeçilmez bir parçası da havada uçuşan sağlıklı ve uzun yaşam reçeteleri. Geçen gün bir arkadaşımız bu işlerin ikonu Sayın Prof. Osman Müftüoğlu’nun onbir maddelik bir reçetesini göndermiş gruba.
Sigara içmeyin, alkolü azaltın hatta mümkünse hiç kullanmayın, stresinizi kontrol altına almaya çalışın, egzersiz yapın, iyi uyuyun, dengeli ve doğru beslenin, öfke ve hiddetten uzak durun diyor.
Ve devam ediyor: Olumlu bir bakış açısını alışkanlık haline getirin, sağlık risk analizini ve doktorunuzun tavsiyelerini ihmal etmeyin, temiz bir çevrede yaşamaya özen gösterin.
Biz görmüş geçirmiş bir nesiliz. Eskiyi de yaşadık, yeniyi de öğrendik. Karneye denk gelmedik ama yokluk nedir biliriz.
İlk alarmlı dijital saati gördüğümüzde onbeşimize yakındık. O üç genci astıkları zamandı. Neden asıldıklarını anlamadık ama rahatsız olduk. Dünya işlerine kafa yormaya o günlerde başladık. Sorguladık, tartıştık. Üniversitede kart delerek bilgisayar programladık. Sıraya girdik. Şimdi Facebook’ta da varız ama.
* * *
Arada terör gördük. 12 Eylül’e giden yolu sevmedik. Haksızlığa uğrayanlar, mağdur olanlar için üzüldük. Gece yarıları yurt odalarımız basıldı, arandı. İstanbul’un korunaklı tepelerinin birindeyken üstelik.
Haftada iki üç kez duş almak yetti. Benzin kuyruklarına girdik. Bir lastik ayakkabı, bir futbol topu edinebilmek meseleydi. Bugünün spor malzemesi satan dükkanlarına girince içimiz hala bir tuhaf olur o yüzden. Sahi, ne ayrıcalıktı öyle o yurtdışına çıkmak... Dünyayla bağlantınızı yenilerdiniz. Müzik, film, kitap gibi konularda. Yılda bir kez de olsa. Kaç kişi çıkabilirdi ki zaten?
Otuz yaşımıza kadar bulduğumuzu yedik biz. O karavanalar neler gördü kimbilir? Ama bir ''yengen''le de mutlu olmayı bildik. Kilo sorunumuz olmadı. Sonra sonra dikkat etmeye başladık yediğimize içtiğimize.
* * *
Şimdilerin sağlıklı beslenme konsepti o vakitler henüz icat edilmemişti.
Boy boy ekonomik kriz gördük. İç kaynaklı, dış kaynaklı. İşsiz kalan, servet kaybeden dostlarımız oldu. Herşey giderek bollanırken ortam da vahşileşiyordu. Anlaşılan yokluk insanı terbiye ediyor, bolluk ise azgınlaştırıyordu.
Kent yaşamı ile sağlıklı yaşam reçetesi arasındaki çelişki giderek derinleşti. Artık reçetenin bazı maddelerini ihlal etmeden yaşamak zor. Olumlu bakış açısı alışkanlığı örneğin. Bugünün şartlarında, bu özgeçmişle ne kadar mümkün? Vazgeçişin de, görmezden gelmenin de bir ölçüsü olmalı, öyle değil mi?
Bu reçetenin ilk iki maddesi de (sigara içmeyin, alkolü azaltın ) insanı kolaylıkla öfkelenebilir. Ülkedeki hakim kültüre bakınca, siyasi iradenin son yalpalamalarını görünce çıldırabilirsiniz. ''Alkol sigara elele, karlı güzel günlere'' anlayışı genç nüfusumuza gözünü dikmiş, sorumlularsa hala kem küm etmekle meşgul. Yasayı nasıl sulandırırız hesabında. Gel de öfkelenme! Şu sigara meselesinde ciddi bir adım atın artık diye isyan edesi geliyor insanın. Yetmedi mi bunca yılın kandırmacası?
Yok yok bu reçeteler iyi hoş da bünyeye aykırı bünyeye!
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
