SKORER
PEMBENAR
CADDE
YAZARLAR

Emzirme Haftası

.

Milliyet Haber

Yeni annelerin geneline sorduğunuzda onun için en önemli şey ezmirmektir. Öyle bir algı oluşturulur; sen emzirebildiğin kadar iyi annesindir. Annelik yeterliliğin sütünün çokluğuyla doğru orantıda kimi zaman artar, bazense azalır. Artık doymak için değil, süt olsun diye yiyorsundur. Günlük sıvı tüketimini keyif için değil, saat başı sistemli bir halde sütün artsın diye içiyorsundur. Cücük kadar uyku vaktini dinlenmek için değil, sütün yeterli seviyeye ulaşabilsin amacıyla değerlendiriyorsundur. Odak noktan bebeğin ve bebeğini büyütebilmek için sütündür.

Aile büyüklerin “emzir kızım emzir” der, arkadaşların “emiyor ama değil mi” diye sorar, misafirlerin “sütün yetiyor mu” merakını giderir, eşin “aç olduğu için ağlamıyordur değil mi” endişesi yaşar, sana hissettirir derken yalnız kaldığında o duvarların bir objektifi olsa da patlasa, sana o anki çelişkili, umutsuz, sorgu dolu, endişeli bakışlarını önüne koysa diyesim geliyor.

Mir doğduğunda taze anneydim. Yeniydim bu alemlerde. Çok okumuş, duyabileceğim tüm yorumlara karşı gardımı almış, kalıp cevaplarımı hazırlamıştım güya. Ama nerdeee kitabi bilgileri, pratiğe dökebilmek... “Her emziriyor musun?” sorusunun ardından gelen, “Sütün yetiyor mu? Bebek doyuyor mu? Gece uyumuyorsa açtır.” diyalogları beni benden alıyordu. Bebek ağladıkça, “Aç kızım bu yavru.” yorumları kendimi sorgulamama sebep oluyordu. Pediatrist yengemin “Aman sakın sağarak sütünü ölçüp, kendini germe. Sağmakla emzirmek bir olmaz. Bebeğini emzirirken aldığın haz, kurduğun duygusal bağ ile gelen süt miktarı, bir makinenin memeni boşaltmasıyla bir olmaz.” yorumu kalbimin bir köşesinde beni rahatlatırken, diğer taraftan “Sağ bakalım, ne kadar sütün var?” yorumlarına 300cc sütle geri dönebildiğimde zafer kazanmış gibi hissediyordum. Ay sonu doktor kontrollerinde Sinan Bey’in ağzından çıkacak, “Gelişimi çok iyi.” lafı için strese giriyordum çünkü dış seslere karşı tek kanıtım, Sinan Bey’den gelecek olumlu geri bildirim olacaktı. Her ay kendimi üzdüm. Her ay sütüm bir azaldı, bir arttı. Her azalmasında, “Tekrar geri gelecek mi?” endişesi yaşadım. Emzirirken, sütüm fıskiye gibi uzaklara taşarsa mutluluktan içim içime sığmazken, bazı günler bir damla gelince “Ben bu bebeğe, kendi oğluma, canımdan çok sevdiğime yetemiyorum.” hissiyle kahroldum.

Atlas’taysa, “Welcome to the club” diyebilecek rütbeye eriştim. “Amaaan emzirebildiğim kadar. Sütüm yettiğince. Benim anneliğim ona yetiştirdiğim süt kadar değil.” deyip, durdum. Sorulara rahatlıkla cevap verdim, eleştirileri eğlenerek bertaraf ettim. Duyacaklarınız sizi hiç te şaşırtmayacak ama Atlas’ı hep huzurla emzirdim ve sütüm çok boldu, hâlâ da bol. Ve biliyor musunuz, sütüm olduğu sürece emzireceğim, sütüm biterse de bitecek, gidecek ama kendime dert etmeyeceğim.

Emzirmek çok değerli, anne sütü şifa, bebeğin ihtiyacı olan her şey onda. Özellikle ilk altı ay doktorlar sadece anne sütü öneriyorlar. Sonrasında da emzirebilirsek iki sene emzirmemizi sağlıklı buluyorlar. Evet, emzirebilirsek ne güzel. Ama annelik emzirmekten ibaret değil. “Sütünüz az mı, emzirmeye devam edebilecek misiniz, bebeğiniz sizin sütünüzle doymuyor mu?” endişeleri size sadece bambaşka bir hayata alışırken, belki de ilk defa kendinizden çok sevdiğiniz bir canlıyı büyütürken korku, huzursuzluk, mutsuzluk, yetersizlik, eksiklik hissi verecektir. Emzirmeye çalışın ama bu sırada bebeğinizle beraberliğinizden keyif almaya bakarak, sütünüzün miktarını düşünerek değil. Emzirmek memeleri sarkıtmaz. Emzirmek memede yara yapmaz. Doğru emzirdiğiniz sürece size acı anlamında zorluk çıkarmaz. Emzirebildiğiniz kadar emzirin. Bebeğinizi sağlık deposu sütünüzle besleyin. Ama “Eksik süt veriyorum, yetersiz miktarda, kalitesiz, yağ oranı düşük, besleyici değil.” ithamlarıyla, o sihirli anın büyüsünü bozmayın. Baş başa kaldığınız, eli elinizde, sıcaklığı yüreğinizde, gözleri gözlerinizde dakikaların tadını çıkarın.

1-7 Ekim Emzirme Haftanız kutlu, mutlu, huzurlu olsun ki bol sütlü geçsin çünkü sütün havzasının kaynağı beyinde (olumlu düşüncelerinizde), kalbinizde (bebeğinize olan sevginizde).

Not: Emzirmek doğaldır, utanmayın. Evde-dışarıda, odada-sokakda, salonda-kafede, bebek acıktığı an her yerde emzirebilirsiniz.

https://www.facebook.com/bebekolduannedogdu/

Yazarın Diğer Yazıları

  1. Uyku Meditasyonu
  2. Sınav Sonucu Ebeveyn Tutumu
  3. Çocukla Tatil Planı
  4. Bir Pediatrist Gözüyle Çocuklarımıza Aşı Yaptırmalı mıyız?
  5. Çocuğumuza Neden Aşı Yaptırmalıyız?
  6. Tüyap’ta Buluşalım
  7. Egzama ve Alerjik Rinit
  8. Bebeklerde Besin Alerjisi
  9. Emzirme Haftası
  10. Kreş Seçerken Nelere Dikkat Etmeliyiz?

© Copyright 2019

Milliyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.