Bir baba olarak bir bebeğin sorumluluğunu eşim olmadan tek başıma alabileceğimi hiç düşünmemiştim..O gün gelene kadar :)
 
Baba olarak bebeklerin dünyasına gerçek giriş hikayem de böyle başladı zaten. Henüz 8 aylık kızıma tek başıma bakmaya başladığımda bazı gerçekleri fark edebilmiştim. Bir bebeğin ihtiyaçlarını karşılarken, oyun oynarken, uyuturken gerçek bir iletişim kurduğumda, bunun aslında ne kadar değerli olduğunu o zaman anladım.
 
Ancak hiçbir şey göründüğü kadar kolay değil. Bebekle tek başıma kalmadan önce hep eşimin desteği ile altını değiştirebiliyor ya da mamasını verebiliyordum ve eşim yanımdayken bunları yapmayı basit bile buluyordum. Nasıl olsa bir problem olduğunda eşim yanımdaydı ancak tek başıma kalıp bebeğe bakmaya başladığımda kolay dediğim şeylerin aslında tek başımayken ne kadar zor olduğunu anlamam da çok uzun sürmedi :)
 
Eşimin daha önce doğum yüzünden yarım bıraktığı yüksek lisansını bitirme kararını almamızla birlikte 3-4 ay kadar hafta sonları bebeğimize benim bakacağım bir model üzerinde anlaşma sağladık.   (Eşimin mezuniyet töreninde oğlumuza hamile olduğunu öğreneceğimizden henüz o zamanlar bu kararımızın ne kadar önemli olduğunu bilmiyorduk:))
 
İlk ders günü gelene kadar sürekli bir stres halindeydim. Cidden kızımıza tek başıma bakacak olma duygusu beni tüketmiş ve ağır bir sorumluluk omuzlarıma binmişti. Bu işin üstesinden gelip gelemeyeceğime dair şüphelerim vardı.
 
O sabahı hiç unutmam. Soğuk bir cumartesi sabahı eşim bizimle vedalaşıp kapıyı kapattığında, korkularımla yüzleştim. Ama her ne olduysa o an bunu başarabileceğime inandım. İnanmak başarmanın yarısı diye boşuna dememişler :)
 
Kızım henüz kahvaltısını yapmadığı için eşimin bana daha önceden söylediği gibi bulamaç türündeki kahvaltısını hazırlayıp yedirdim. Yedirdim diyorum ama yarısı önlükte kaldı diyebilirim ? Kahvaltıyı atlatabildiğim için kendimi şanslı hissettim.
 
Sonrasında kızımla bir süre oyun oynadık, eğlendik derken saate baktığımda öğle uykusu geldiğini gördüm. Büyük hevesle yatağına götürüp uyutmaya çalıştım ama nafile ancak yarım saat uyudu.
Yarım saatin sonunda tekrar oyun oynamaya başladık ama zaman bir türlü geçmek bilmiyordu. Saate bakıyorum ama eşimin henüz gelmesine 7 saat var. Bari biraz daha vakit geçsin diye bu seferde öğle yemeğini yedireyim dedim ama yok kızım öğle yemeğini de yemedi.
 
Bu kadar başarısız durum karşısında gerçekten kendimi çok kötü hissetmeye başlamıştım. O yetersizlik ve başaramama duyguları içimde harman olduğu anda basit bir mantık kurdum; Bu çocuk daha düne kadar sadece devam sütü içmiyor muydu? Eee o zaman şimdi de içebilirdi. Böylece hem günü kurtarmış olurdum hem de kızım aç kalmazdı. Bu muhteşem kolaycı çözümümle birlikte gün içinde birkaç kez daha devam sütünü içirdim ve zaten öğlen uykusunu uyumadığı için de bebeğimizi akşam erkenden uyuttum :)
 
Sonuçta zafer benimdi. Çocuk böyle bakılırdı. Bir de abartmıyorlar mıydı? Ne vardı ki bebek bakmakta. Bak karnı tok mışıl mışıl uyuyordu. Ben kendimi Süpermen kıyafetleri için pelerinimle hayal ederken eşim eve geldi ve günümüzün nasıl geçtiğini sormasıyla işler bir anda değişti sonrasında rüzgârdan esen pelerinimi toplamak oldukça güç oldu :)
 
Bebeğin katı gıdaya geçtiği bir dönemde benim aç kalmasın diye bulduğum müthiş çözüme eşim oldukça içerlemişti ama her ne olursa olsun ben bu işin üstesinden gelmiştim. 
 
O ilk günün acı tecrübelerinden sonra benzer hataları daha sonra yapmadım elbette. Bugün ise, eşim çok rahat bir şekilde henüz yemek yemedikleri halde iken bana bırakıp dışarı çıkabiliyor ve döndüğünde uyumuş halde bulabiliyor. 
 
Bugün geldiğim nokta bence bir başarı değil. Hiçbir zaman öyle görmedim.  Bebeklerin ve çocukların dünyasını çözen her baba aslında benim yaptığımın fazlasını yapabilir. 
 
Kendi tecrübelerimden yola çıkarak; bir babanın evde tek başına çocuğa bakacaksa dikkat etmesi gereken konuları şu şekilde özetleyebilirim.
  • Anne dışarıdayken her an ulaşılabilir olması ve telefonunu her zaman açmasının sıkı sıkı tembih edilmesi  
  • Mutlaka bir gün öncesinde evdeki eksiklerin tespit edilmesi

Evdeki mama, yemek durumu nedir?

Bezi yeteri kadar var mı?

Yedek kıyafetleri hazır mı?

Banyo malzemeleri tam mı?

  • Her öğün için bebeğin yemesi gerekenler ve Isıtılması gereken yiyeceklerin bilgisi anneden alınmalıdır.
  • Bebek pişik ise bezi değişirken ne yapılması gerektiği?
  • Bebek ilaç içiyorsa hangi ilaçtan nasıl ve ne kadar verildiği?
  • Bebeğin kendine özgü davranışları varsa ve baba bu detayları bilmiyorsa anneden öğrenilmesi.
  • Yapılması gerekenler yanında yapılmaması gereken şeyler de anneye sorulmalıdır

 

Bilgili Baba

 

Blog: http://bilgilibaba.com

Facebook: https://www.facebook.com/bilgilibirbaba

Instagram: https://www.instagram.com/bilgilibaba