Bir fotoğrafın anlattıkları

Fotoğrafı Ali İhsan Mimtaş arkadaşımız çekti.
Yer Selçuk.
Konu deve güreşleri.
Ancak fotoğrafta deve falan yok.
Olması da gerekmez. Çünkü deve güreşleri şöleninin çok az bir kısmı develerle ilgili. Onun arkasında çok daha zengin ve karmaşık bir yapı var.
Güreşleri ilk kez, kervancılık (taşımacılık) yapan yörüklerin başlattığı sanılıyor. Ardından develer azalıyor. Yerini traktör ve kamyonetler alıyor. Deve güreşlerine ilgi de azalıyor.
Birçok geleneksel oyun ve eğlence gibi deve güreşlerinin de yok olması beklenirken, günümüzde tekrar canlandığına tanık oluyoruz.
Çanakkale’den Antalya’ya kadar bütün Batı Anadolu kıyılarında deve güreşleri düzenleniyor. Belediyelerin de desteği ile deve güreşleri tekrar canlanıyor.
Ticaret, rant, prestij, yeni bir eğlence türü... Bir sürü nedenden söz edilebilir.
Deve güreşlerinin en büyüğü, en görkemlisi Selçuk’ta yapılıyor. Bölgeden on bin ile otuz bin arasında katılım. Yüzleri bulan deve.
Deve güreşlerinin geleneksel özelliklerinin bir kısmını kaybettiği açık. Deve sahipleri arasına paralı kişiler de dahil oluyor. İşletmeler, şirketler ve benzerleri de.
Güreşlerin geleneksel özelliklerinden biri dua. Karşılaşmalar başlamadan imam, güreşlerin iyi geçmesi ve hayırlı olması için dua ettiriyor izleyenlere.
İzleyiciler çoktan hazırlanmışlar bile. Masalarda ekmek, simit, turp otu salatası. Etrafı mangal dumanı sarmış durumda. Masada duran siyah torbalarda rakının olduğu açık. Bir kısmı çoktan bardaklara konmuş ve hatta birkaç yudum almış bile.
Rakı masasında dua. Bazılarına çelişkili gibi gelebilir. Birçoklarına ters gelen on binlerce kişinin oluşturduğu bu görüntü, tam da “Ege’den İnsan Manzarası” olarak tarif edilebilir.