 |
Şehirlerarası otobüslerde sürücü kaptanları 6 saatten fazla direksiyon başında oturtmuyorlar. Çünkü, normal bir insanın 5 saatten sonra dikkati, refleksleri ve akli melekelerinin zayıfladığı tıbben sabit.
Bu kuralı dinlemeyenlerin hali malum: Kaza ve ölümler, yaralılar.
Alın okulları: Ders süresi 50 dakika.
Çünkü, 50 dakika sonra insanın dikkati dağılıyor.
Gelin uluslararası standartlara: Günlük çalışma süresi 8 saat.
Peki şu sıralarda bizim Meclis ne yapıyor?
Yedi yıl ayak sürüyen iktidarın dayatmasıyla, şimdi yangından mal kaçırırmış gibi, günde 14 saat, 16 saat çalışarak anayasayı değiştiriyor.
Milletvekilleri insan mı, süpermen mi, yoksa robot mu?
Otobüs sürücüsüne 6 saatten sonra 50 kişinin hayatını emanet etmiyorsunuz da, 72 milyonun geleceğini 14 saat çalışanlara nasıl emanet ediyorsunuz?
Arada bir söylenir ya; bu yapılan iş yasalara uygun, ama hukuka aykırı diye.
İşte, yapılmakta olan bu anayasa değişikliği de Anayasa’ya, yasalara, hatta hukuka uygun olabilir, ama tıbben gayrimeşrudur.
Otobüs sürücüsü kaza yapıyor, bizimkiler ise birbiriyle dövüşüyor.
Ruh sağlığı uzmanlarına, nörologlara sorun bakalım; 16 saat çalışan insanların akli melekeleri yerinde midir, değil midir?
Bu koşullarda yapılacak bir anayasa tarih önünde mahkûm olacaktır. Askeri rejimin yaptığı anayasanın 30 yıl sonra nasıl anıldığını görüyorsunuz? Bu anayasayı kimlerin nasıl yaptığı da otuz yıla kalmadan mizah konusu olacaktır.
Bir kitap
Umut bağladığımız genç kuşağın başarılı soruşturmacı gazetecisi Nedim Şener, önemli bir çalışmaya daha imza attı. Gazeteciliğin girdaplarından süzülüp gelen ve televizyon gazeteciliğinde de doruğa çıkan Uğur Dündar’ın yaşamını kitaplaştırdı. Uğur Dündar’ın meslek yaşamı, yolsuzlukların, kısacası her türlü yasadışı karanlık işlerin üzerine cesaretle gitmekle geçmiştir. Geçmişi başarılarla ve ödüllerle donanımlı Dündar’ın yaşadıkları, yalnız basın tarihine değil, Türkiye’nin tarihine de önemli notlar düşüyor. (Uğur Dündar - İşte Hayatım; Nedim Şener, Doğan Kitap, Nisan 2010)
Bir şiir
Dizelerimiz Berrin Taş’tan (Zamanın Hırçın Soluğu, İnsancıl Yayınları, Şubat 2010):
“Beni bekler ötelerde/ bir yalnız adam/ beni bekler/ avuçlarında güneşi tutmuş/ beni bekler/ sabah akşam/ beni bekler ötelerde/ ellerinde saklıyor ateşi.”
Bu ne curettage ...