 |
|
Böylesine sıra dışı bir günde, böylesi olmamalıydı. Alsancak tribünlerinde iğne atsanız geçecek delik bulamazsınız. Taraftardan, bundan gayri ne beklenir ki... Kalem kağıdın üzerinde yürümüyor. Canım sıkılıyor... Tribünlerdeki bu coşkuya oyun alanından bu can yakıcı yanıt gelmemeliydi. İlk yarıda üç pozisyon var. Karşıyakalı futbolcular değerlendirebilseler sorun o zaman diliminde çözümlenebilirdi. Böylelikle rakip çözülür, direnci kırılır mesele ikinci yarıya taşmazdı. Öyle olmayınca Karşıyakalı futbolcular gerilimin doruklarında giderek futboldan uzaklaşıp var olan enerjilerini rakiple, hakemle didişerek tükettiler. Ardından golü de yiyince birbirlerinden koptular iletişim yok oldu. Bloklararası mesafe açıldı, alan paylaşımı unutuldu ve gol yada goller doğal olarak rastlantılara kaldı. Bu sıkıntılı dönemde takımı ateşleme isteği ile : Mutlu-Taha-Okan olağanüstü çaba gösterdiler. Ama ne yazık ki yetmediler, yetemediler. Sonunda haliyle coşkulu tribünler desteğini oyun alanından çekip saldırı oklarını protokol tribününe yönlendirdi. Bu görüntü olabileceklerin en kötüsüydü. Belli ki başkan ile taraftar arasında hoşgörü, sağduyu sınırlarını da zorlayan bu yenilgiyle de iyice açığı çıkan doku uyuşmazlığı var. Taraftar tribünleri boşaltmayacağına göre sayın Ersezgin koltuğu terketse en azından gerginliğin giderilmesine katkı vermiş olacak gibime geliyor. Tabii bence...
izmir