DELİDİR NE YAZSA YERİDİR

Mutluluğun Şerefine Unutmak Ve Unutulmak
Maç Başlıyor
Yaşayan Ölüler
Zorunda Olmak Acı Verici
Lekeli Düşünceler
Beyaz Ve İnce
Düşüncelerim Rahatsız, Ayaklarım Uyuştu
Uzmanlar Diyor ki...
Hazır Mezarların Ölüleri
Anneme
Daha Yürümeye Başlamadım
Bir Otobüs Günaha Girdik, Küçük Çocuk Peşimizde
Tüm Yönetmenlerden Ve Kadınlardan
Bu İlk Ve Son Şiir, Adı Yok
Ve Yedi Oktavlı Bir Piyano Satın Aldım Geçen Gece
Tanrı'nın Gözyaşları Üzerimize Yağıyor
Ben Böyle Şeyler Yazamam Kendi Kendime
Sevinç Gözyaşları Tahta Boşa
Keşke Bunu Hiç Sormasaydın
Migros'daki Bilmem Kaçıncı Gün
Bugün Ayın Yirmisi, Yok Sevgilim Gibisi


FORUM

1) Bugüne kadar yapmak isteyip de yapamadığınız en büyük delilik nedir? Ve sizi durduran ne oldu?
CEVAP YAZ - CEVAP OKU

2) Severek ve isteyerek çalışıyorsunuz, acayip memnunsunuz... Amacınız sadece yaşamınızı sürdürmek, zorla çalışıyorsunuz yani, mutsuzsunuz...
YAPTIĞINIZ İŞTEN MEMNUN MUSUNUZ?
CEVAP YAZ - CEVAP OKU

3) Anlaşılan, dünyanın en tatlı mutluluğu ile en derin acısını harmanlayarak yaratmış Tanrı, şu aşk denilen şeyi. Sevmek acı çekmemize, sevmemek ölmemize sebep olabiliyor baksanıza!.. Kızamığa benziyor aşk, ne kadar geç yakalanırsanız o kadar ağır geçiyor...
NASIL BİR ŞEY SİZCE AŞK?
CEVAP YAZ - CEVAP OKU

4) Ben küçükken Cafer amcanın dükkanından, yani mahallemizin bakkalından sakız ve çikolata çalardım... Evdeki poşetlerden paraşüt yapar, ucuna da mumdan adam bağlar balkondan aşağıya atardım... Bir de Kibritle oynamayı çok severdim, yakıp yakıp ortalığa fırlatırdım kibritleri. Arka bahçeyi yakmıştım bir keresinde! Söndürebilmek için itfaiye çağırmışlardı...
PEKİ YA SİZ NELER YAPARDINIZ KÜÇÜKKEN?
CEVAP YAZ - CEVAP OKU

5) 'Niye bu sorularla kısıtlanıp kendimi kasayım ki! Ben gönlümce, istediğim gibi, aklımdan geçenleri ya da hiç geçmeyenleri yazmak istiyorum...' diyenleriniz olduğunu tahmin edebiliyorum... Saçmadır böyle şeyler biliyorum, ama yine de bir kaç satır yazmak isterseniz bir gün
BUYRUN DİYORUM... ;)
GÖNLÜNCE YAZ - GÖNLÜNCE OKU






BU İLK VE SON ŞİİR, ADI YOK

Gözlerim açıldığında...

En önce ve en çok annem sevdi gözlerimi
İlk o yapıştı dudaklarıma
Babam,
Ellerimi daha çok beğendi
Aynı kendi elleriydi
O ilk
minik ellerimi tuttu
Hele bir de
bir çift güzel göz daha katılınca aramıza
en mutlu anne benimkiydi
Babama sorsan ondan mutlusu yoktu
Dört dörtlüktü dört mevsimin dördü de

Sınırlar yoktu o zaman, yollar vardı
Ağlamak yoktu hiç, gözyaşları vardı
Ağaçlarla doluydu her yer
Rüzgar o kadar güzel eserdi ki
Anlatamam sana
Kuş sesleri uyutmuyordu
her şeyin bir rengi vardı.

Gözlerimi açtığımda...

Neden bilmiyorum hiç ses yoktu etrafta
Uykuda mı herkes!?
Salona geçip balkona doğru yürüdüm
Annem perdeyi yıkamayı unutmuş olsa gerek
çok soluk, araladım
Güneş henüz doğmamış gibi, çok erken kalkmış olmalıyım
Başım dönüyor, ellerimdeki bu lekeler de neyin nesi?

Balkona çıktım
Hava ne kadar da garip bu gün
Birileri güzelim ağaçları budamış
Kuşlar?
Göçtüler mi?
Üşüdüm.
Tekrar içeri girdim, dudaklarım çatlamış
Annemin odasındayım
Dağınık yatakta kimse yok!
Nerdeler?
Kardeşimin kapısını araladım,
Şşş...sessiz! Uyuyor...
Yüzümü yıkamalıyım
Sular yok.
Banyodan çıktım
TANRIM!
Yatak
Toplanmış

Koşup,
Kenarından katlayıp
Altına bakıyorum çarşafın
Yatağı kim topladı?!?
Ayna...
Daha yakından bakıyorum
Gözlerim,
Çürük.
Çarşafın kenarına bakıyorum aynadan,
Toplu.
Gözlerime dönüyorum,
Yok.

Kardeşime koşuyorum
Kapıda kaldım
Uyandırmasam mı?!
Korkmasın!
Girmesem mi?
Uyandırmalıyım
Kapı kolu
Ellerim,
Yok.
Giriyorum
Kardeşim,
Yok.

Sokaktayım
Koşmaya başlıyorum
Kimseler yok
Yollarda taşlar var
Düşüyorum
Kalkıp koşuyorum
Terketmişler
Herkes gitmiş
Üst geçit yok olmuş
Alt geçit yok
Bakkal nerde
Arabalar yok
Amca yok
Evlerin hiçbiri yok
Tarladayım
Tarla,
Yok.

Nefessiz kaldım
Oksijen,
Yok.
Başka bir yoldan
Eve dönüyorum
Geldiğim yol,
Yok.
Başka bir ev bulmalıyım
Hastayım
Ev,
Yok.
Koşmalıyım
Ayaklarım,
Yok.
Duruyorum
Bağırıyorum
Titriyorum
Soğuk,
Yok.
Soluklanıyorum
Korkuyorum
Ağlıyorum...
...

Aradan yıllar geçiyor
Ve ben
Anlıyorum ki mevsimler yok.

Anlıyorum ki gündüzler, geceler
Anlıyorum ki sesler, gürültüler
Yok.
Aşklar, sevgiler
Özleyişler, hasretler
Üzüntüler, sevinçler
Yok.
Kelimeler, sözler
Renkler, şarkılar
Sezgiler, algılar
Hisler
Anlıyorum ki yok.
Anlıyorum ki bulutlar
Anlıyorum ki kuşlar
Anlıyorum ki ağlamak
Umutlar,
Yok.
...

Benim
Ve
Bütün bunların
Var olduğunu
Sandığını biliyorum

Ben de
Öyle sanıyorum...

...

Şiir mi?!
Hiç gerek yok.


ARASH AKHRAVI
E-MAIL :
a.akhravi@milliyet.com.tr




[Bir Delinin Güncesi] - [Trafik Cadısı] - [Sanal Milletvekili] - [Stad Casusu] - [Reyting Canavarı]