Her cuma saat 24.00 - 02.00 arası Radyo 92.3'te "Boyalı Kuş" programı ile karşınızdayım. Telefon bağlantıları alıyoruz. Radyo şimdilik Marmara Bölgesi'nden ve netten dinlenebiliyor şimdilik.
Rüzgar var... Ama sıcak esiyor... Piyanonun başına oturdu. Bach'ı çok seviyordu. Matematik problemi gibi. Notalar öyle sıralanmış ki... Nakış gibi işleniyor. Bir füg geliyor aklına. Başlıyor ama bitmiyor. "Summertime" a geçiyor. Aynen 19 yıl önceki gibi çalıyor. Galatasaraylılar Derneği Ankara geliyor aklına. Kamil vardı. Onun evi ne güzeldi. Duvarları rutubetten yeşil yeşil soğuk... Kışın bir soba vardı ortada. İki battaniye alırdı ve ancak ısınırdı. Çay yapardı Kamil çok çay içerlerdi. Gitarı ile James Taylor söylerdi. Bir otelde gece çalardı. Kalın bir defteri vardı şarkıların yazıldığı...
Nene ile ne mutlu günlerdi. "Süpürge saçlı kızları nereden bulup getirirsin" derdi. Onun resmini de yapmıştı yağlı boya. Ayazpaşa'daki yokuşun dibindeki evin ikinci katında yapmıştı. Briyantinlenmiş saçları ceketinde küçük mendili ve kısa şortu ile poz vermişti nenesine. Şimdi o resim Ankara'daki evin odasındaydı. O büyümüştü ve süpürge saçlı kızlar geliyordu. Konken partileri yapılırdı. Mutfağın altı üstündeydi hep. Ama dolma ve kıymalı tepsi böreği ancak böyle bir mutfaktan bu kadar hezzetli çıkabilirdi. Türkan teyze de onlarla birlikte kalırdı. Kolej yıllarını anlatırdı hep. "Ne güzel bir genç kızdım" der eski resimlerini gösterirdi. Hep birlikte karışık, pasaklı ve harcı alem yaşarlardı...
Eli tuşların üzerinde bir süre daha dolaştı. Rüzgar sıcak havayı durup dinlenmeden salonun içine taşıyordu. Terlemişti. Gözlüklerini de değiştirmemişti. Gözlük çerçevesi göz altlarını yara yapmıştı. "Boş ver" dedi. Sonra baktı salona. Yanlızdı. Lambalardan biri de göz kırpıyordu, gitti gidecek. Kapattı. Ortalık daha bir loş oldu. Yine düşündü "ne yapıyorum ben burda?"...Nereye ait olduğunu da düşündü. Bu sıcakta rakı içilmez. Karpuzu sardığı naylon torbada daha önce soğanların oluduğunu hatırladı. Soğan kokan karpuz. Ama soğuktu. Kesti bir koca dilim. Bach'ın fügünü unutsa bile kafadan bir şeyler yapabilirdi. Yine oturdu notaları sağ ve sol eli ile kaynaştırmayı denedi. Dalgalı deniz gibiydi şimdi melodiler. Düşünmeden eli hangi notanın üzerine denk gelirse çalıyordu. Ama nasıl oluyorsa tek bir vücut olabiliyordu melodiler. "Hadi devam et" der gibi. Biraz daha biraz daha... Durdu. Bach çalmayı unutmuştu...
æ
Dünya Kupası
Malum Dünya Kupası günleri. Sizce Tv'deki en başarılı ve en başarısız kupa ile ilgili reklamlar hangileri?
Kafana Takılanı Yaz
Rüzgar var... Ama sıcak esiyor... Piyanonun başına oturdu. Bach'ı çok seviyordu. Matematik problemi gibi. Notalar öyle sıralanmış ki... Nakış gibi işleniyor. Bir füg geliyor aklına. Başlıyor ama bitmiyor. "Summertime" a geçiyor. Aynen 19 yıl önceki gibi çalıyor. Galatasaraylılar Derneği Ankara geliyor aklına. Kamil vardı. Onun evi ne güzeldi. Duvarları rutubetten yeşil yeşil soğuk... Kışın bir soba vardı ortada. İki battaniye alırdı ve ancak ısınırdı. Çay yapardı Kamil çok çay içerlerdi. Gitarı ile James Taylor söylerdi. Bir otelde gece çalardı. Kalın bir defteri vardı şarkıların yazıldığı...
Dünya Kupası