Çok uzun, derin, sonsuz ve çoklu bir hikayenin kahramanlarıyız..

O kadar karmaşık, anlaşılmaz gibi gösterilmeye çalışılan ama bir o kadar tekil ve basit bir hikaye.

"Hayat" diye algıladığımız hikaye bu..

Oysa bir çizgiye sığamayacak  güçlüdür o.

Bitmez.

Hiç bitmez..

Evrilir durur sonsuzluğun boşluklarında..

Kaybolmayan bir paylaşımdır.

Bazen bir rüzgardır ilkbaharın kokularında..

Burnunda hissettiğinde karşılaşırsın..

Bir bakıştır, yakalayıverir  gözlerinde..

Temastır ellerine değiverir..

Öptüğünde o dudakları karşında durmaktadır, o an tanırsın..

Avuçlarındaki incecik saçlardır kimi zaman..

Bir piyanonun tuşlarındaki parmaklardır asırları aşıp gelmiş notalar eşliğinde..

Hiç tanımadığın bir bebeğin kahkahasıdır, karşında seni yakalayıverir..

Herbirinin ortak bir noktası..

Her noktanın da ortak bir bütünlüğüdür onlar..

Hiç birimiz kaybolmuyoruz varoluşumuzla..

Sonsuza kadar sürecek bir hikayenin kahramanlarıyız yalnızca..

Ondandır birşeyleri hatırlamamız yerli yersiz..

O koca yelpazenin her dokusunun kanaviçesiyiz..

Sonsuza kadar  varolmaya devam edeceğiz..

Hep birlikte..