"Basketbolu sokakta öğrendim"

Geçen hafta jübile yapan, "Kaptan-ı Derya" lakaplı Derya Özer: "Sokakta erkeklerle futbol ve basketbol oynardım"

"Basketbolu sokakta öğrendim"

"Basketbolu sokakta öğrendim"

Geçen hafta jübile yapan, "Kaptan-ı Derya" lakaplı Derya Özer: "Sokakta erkeklerle futbol ve basketbol oynardım"

Basketbolu sokakta öğrendim
İLKE GÜRSOY

Türk basketbolunun önemli iki ismi Derya Özyer ve Murat Özyer, Yeşilköy’de bir evde oturuyor. Derya Özyer -namı diğer Kaptan-ı Derya- , Basketbol Bayan A Milli Takımı’nın ve Galatasaray’ın kaptanıydı, geçen hafta jübile yaptı. Kocası Murat Özyer de "12 Dev Adam"ı yaratan teknik ekipte, antrenör Aydın Örs’ün yardımcılarından biri.
Evde bolca kupa, madalya ve plaket var. Çünkü Derya Özyer’in 23 yıllık kariyerini gözden geçirince şöyle bir tablo çıkıyor insanın karşısına: 8 lig şampiyonluğu, 6 Cumhurbaşkanlığı Kupası, 6 Türkiye Kupası, 2 GSGM Kupası, 1 Avrupa üçüncülüğü...
Kim tahmin ederdi bu evde fotoğraf çektirmek için bir basketbol topu bulamayacağımızı?

Siz basketbolu milli takım kaptanı, Galatasaray kaptanı ve 101 kez milli olmuş bir sporcu olarak bıraktınız. Tam anlamıyla zirvedeyken yani. Ve şimdi jübile, ödül, röportajlar falan... Nasıl hissediyorsunuz?
Türkiye’de futbol, sonra erkek basketbolu, sonra kadın basketbolu geliyor. Biz alışık değiliz böyle şaşaaya, medyada çıkmaya falan. Şimdi anlamaya başladım durumu. "İyi bir şeyler yapmışım ki bu kadar konuşuluyor" diye yeni yeni düşünüyorum.

Sizin Fenerbahçe’den Galatasaray’a transfer olmuşluğunuz bile var. Bunun futbolda, hatta erkek basketbolunda olduğunda kopacak yaygarayı hiç düşündünüz mü?
Evet... Evet... Yani... Bilmiyorum... Öyle...

Jübilenizde sadece 1000 kadar izleyici vardı ve onlar da sizin davet ettiğiniz kişilerdi. Biraz burukluk var mı içinizde?
Yoo... Benim amacım öyle çok kalabalık bir şey yapmak değildi. Gelir amaçlı da değildi. Bayan basketboluna emek vermiş, Türkiye’de var olduğu tarihten itibaren ona emek vermiş insanları bir araya getirmekti. Amacımıza da ulaştık. Aslında daha fazla insana ulaşmaya çalışmıştık. Herkes olmasa da gelebilenler geldi, bundan sonra bağları koparmamak için. Kadın basketbolcuların bırakması, erkeklerin bırakmasına benzemiyor.

Nedir farkı?
Bayanlar bırakınca çoluk çocuğa karışıyorlar belki, bilmiyorum. Bir çekingenlik oluyor. Tanınmayacağız mı, değer verilmeyecek mi acaba? Böyle bir düşünce olabilir.

Sizde var mı böyle bir endişe?
Antrenör olarak devam edeceğim hayır.

Ne kadar yıl oynadıktan sonra bıraktınız?
23 sene oldu başlayalı. İlk turnuvamı 1979-80 sezonunda oynadığım. Yani resmi olarak 22 yıl olmuş.

Nerede başlamıştınız?
Sokak çocuğu gibiydim ben. Erkeklerle futbol, basketbol oynardım. Biraz erkek gibi yetiştim. Bunun verdiği bir avantaj olabilir. Okula başlayınca da beden eğitimi dersinde hocalar beni gözüne kestirmiş herhalde, beni takıma aldılar. Ama basketbolu okulda öğrendim diyemem. Sokakta öğrenmiştim, okulda geliştirdim.

Karadeniz Ereğli’de ortaokul takımında oynadınız. Bir takım kuracak kadar kız var mıydı basket oynayan?
Tabii. Ereğli çok aydın bir yer. Yerli halkı da aydın. Ayrıca demir çelik fabrikası sayesinde, okumuş çok sayıda insan geliyordu dışarıdan. Dolayısıyla spor aktivitelerine çok sıcak bakıyorlar. Sadece basketbol değil; yüzme, masa tenisi, bisiklet, yelken... Balkan Şampiyonu olan yelkenci arkadaşlarım vardı mesela.

İstanbul’a üniversite için mi geldiniz?
Evet, İTÜ Elektrik Mühendisliği’ni kazanmıştım. Ama okulun kızlarda kulüp takımı olmadığı için İÜSBK’da oynadım. 5 yıl sonra Fenerbahçe’ye geçtim. İki yıl sonra da Galatasaray’a transfer oldum.

Siz işletme mühendisliği üzerine master da yaptınız. Hiç basketbol yerine, eğitimini aldığınız işleri yapmayı düşünmediniz mi?
Basketbolsuz yapabileceğimi zannetmiyorum. Başka sporlar da yaptım ve beni hep başka spor dallarına çekmek istediler. Özellikle de atletizm yapmamı istediler. Bir büyüğüm "Basketbolda Edirne dışına çıkamazsın" diye ikna etmek istiyordu. Çünkü o zaman bayan basketbol takımı yoktu. Ama ben inat ettim basketbolcu olacağım, Edirne dışına da çıkacağım diye ve başardım.

Basketbolun size kazandırdığı kadar, kaybettirdikleri de olmuştur herhalde.
Sadece, arkadaşlarım gezerken ben gezemedim, o kadar. Ama ben bundan mutsuz değilim çünkü çok şey kazandırdı. Daha programlı, sorumluluklarımın bilincinde yaşamayı öğretti. Ayrıca başkalarıyla üzüntünüzü ve sevincinizi paylaşmayı öğretiyor. Bir de, benim annem ben küçükken, tam basketbola başladığım yıllarda vefat etti. Belki içine kapanıklık olabilirdi ama basketbol sayesinde bunu aştım.

Galatasaray’ın mali sorunları sizi etkiledi mi peki?
Her kulübün mali sorunları var ve Galatasaray’ı da bunun dışında tutmak imkansız. Türkiye ile aynı doğrultuda gidiyor. Ufak tefek sorunlar oldu ama biliyoruz ki Galatasaray her zaman verdiği sözün arkasında duruyor. Biliyoruz ki verilen sözler tutulur.

Orhun Ene de erkek takımının kaptanıyken ani bir kararla bırakmıştı basketbolu... Ve gerekçeleri sadece mali değildi, tutulmayan sözlerden de bahsediyordu.
Kaptan olduğunuz zaman sadece kendinize değil, takıma karşı sorumlusunuz. Aynı zamanda yukarı, yönetime karşı da sorumlusunuz. Bazı kopukluklar olduğunda kızdığımız oldu ama arkadaşlarım ve yönetimin de yardımıyla aştık onları. Bırakacak noktaya gelmedim yani.




CUMARTESİ



















19 Eylül 2019 Magazin Bülteni.

İlginizi Çekebilecek Diğer Haberler

Sıradaki Haber