Demokrasinin zafiyetleri

DEMOKRASİNİN kötüler içerisinde iyi bir rejim olduğu söylenir. Bunun yanı sıra demokrasinin gerçek değil, bir ideal oldu da ifade edilir. Bu iki sözü birlikte değerlendirmeye kalktığımızda, çelişkili gibi algılanabilecek bir durum ortaya çıkar. Oysaki ortada bir çelişki değil, birbirini tamamlama söz konusudur.
Demokrasiyi, çok genel düzeyde insanların kendi kendilerini yönetmeleri olarak tanımlarsak, ortaya çeşitli soru ve sorunlar çıkar. İnsanlar gruplar içerisinde ve toplum halinde yaşarlar. Toplumu oluşturan insanların, grupların çıkar, beklenti ve ilgileri farklı farklı olduğuna göre, herkes için iyi olanı nasıl bulacağız? İşçilerin çıkarına olan işverenin çıkarına olmayacaktır, hipermarketlerin istedikleri düzenlemeler esnaf ve zanaatkarların işine gelmeyecektir büyük olasılıkla.
Demokrasi, çoğunlukçu olduğu halde, azınlıkta olanları da korumak iddiasındadır. Ama pratik çoğu zaman buna uymaz. Demokrasinin bu zafiyetini ortadan kaldırmak veya en azından makul düzeye indirmek için, azınlıkta olanları korumak gerekir.
Öte yandan günümüz demokrasilerinde sayısal çoğunluk her zaman güç anlamına gelmez. Çoğu zaman sayısal çoğunluğa sahip olmadıkları halde, sermaye gücünü, kamuoyunu etkileme gücünü elinde bulunduranlar karar alma sürecinde daha fazla etkili olabilirler.  
Demokrasi önemli ölçüde temsili bir şekilde gerçekleştiği için, temsilci seçme süreçlerini demokrasiye uygun hale getirmek bir başka sorundur. Burada da yine, grupsal ve kişisel çıkarlar devreye girer. Herkesin kendi çıkarının peşinde olduğu koşullarda, toplum halinde bir arada yaşamanın en iyi yöntemini nasıl bulacağız? Altta kalanın canının çıktığı bir yöntem, eşitsizlikleri ve haksızlıkları sürekli olarak yeniden üretmeyecek mi?
Kısacası demokrasi toplumsal hayattaki eşitsizlikler nedeniyle ideal duruma hiçbir zaman ulaşamayacaktır. Ancak zafiyetleri konusunda tedbirler alan demokrasiler bu ideale en fazla yaklaşanlar olacaktır.
Örneğin ABD, başkanlık sisteminin sağladığı yetkilerin kontrolsüz hale gelmemesi için, meclisin yanı sıra senato kurumunu da devreye sokmuştur. Ayrıca başkanlara görev süresi getirerek de rejimin diktatörlüğe yol açmaması için tedbirler almıştır.
Sosyal eşitsizliklerin aynı düzeyde yönetime de yansımaması için ise, çağdaş demokrasiler, dezavantajlı gruplar için pozitif ayrımcılık kuralını uygulamaktadırlar.
Demokrasi zafiyetleri olan bir rejimdir. Gelişmesi, önemli ölçüde bu zafiyetlere karşı kendini koruma tedbirlerine bağlıdır.