|
|
|
|
Lezzet dostları
Artık baharatçılarda her türlü baharatı kolayca bulabiliyoruz. Peki hangi baharatın nasıl kullanıldığını biliyor musunuz?
Ramazan sofralarına ayrı bir lezzet katar baharatlar. Bazı yemeklerin tadı ise baharatsız bir şeye benzemez. Eskiden her türlü baharatı her yerde bulamazdık. Şimdilerde bu açıdan bir sorun yaşamıyoruz; hangi baharatçıya giderseniz gidin mutlaka istediğiniz çeşidini bulabilirsiniz. İşte başlıcaları...
Karabiber: Meyvesinin farklı dönemlerde olgunlaşmasıyla yeşil, siyah ve beyaz renkli türleri elde ediliyor. Hemen hemen her türlü yemeğe tane ya da dövülmüş toz şeklinde koymak mümkün. Ancak, mideye zararlı olduğu için midesinden şikayetçi olanların karabiber kullanmaması gerekiyor.
Tarçın: Defne ailesinden gelen tarçın ağacının kabuğundan kurutularak elde ediliyor. Piyasada çubuk ya da toz halinde satılıyor. Sütlü tatlıların, elmalı pasta ve keklerin, boza ve zeytinyağlı dolmaların vazgeçilmez unsuru.
Karanfil: Bitkinin koyu renkli, küçük çivi biçimindeki tomurcukları kurutularak öğütülüyor ve toz haline getirildikten sonra kimi tatlılarda, şerbetlerde, keklerde, sos ve yemeklerde kullanılıyor. Anadolu'da kimi köylerde çaya da atılıyor.
Nane: Nemli yerlerde yetişen koyu yeşil yapraklı, ıtırlı, hoş kokulu bir bitki olan nane bulantıya ve hıçkırığa iyi geliyor. Türk mutfağında çorbalardan dolmaya kadar pek çok yemekte kullanılıyor.
Zencefil: Keskin kokusu ve yakıcı lezzetiyle yemekleri tatlandırdığı gibi ilaç olarak da kullanılıyor. Uyarıcı ve mideye faydalı bir baharat. Buzdolabında en çok bir hafta saklanabilen zencefilin kurutulmuş toz hali bisküvi, şerbet, likör ve şekerlemelerle et ve balık yemeklerinde kullanılıyor.
Kırmızı biber: Büyük küçük, acı tatlı yüzlerce çeşidi var. Olgunlaşıp kızardıktan sonra kurutularak toz haline getiriliyor. Akdeniz, Doğu ve Güneydoğu bölgelerimizin mutfağında önemli bir yeri var. Etkili kısmı çekirdek ve içindeki beyaz kısımda toplandığı için acılığını azaltmak isterseniz çekirdek kısmını çıkarmalısınız.
Safran: Dünyanın en pahalı baharatlarından biri. Çeşitli yiyecek ve içeceklere tat, koku ve sarı bir renk vermekte kullanılan safran baharatçılarda sap ya da toz halinde satılıyor. Balkan ülkelerinde ekmeğe bile katılıyor. En çok kullanıldığı tatlı türü ise zerdedir.
Kimyon: Bu keskin baharatı tek başına ya da çeşitli baharatlarla birlikte kullanarak yemeklerinize yeni tatlar kazandırabilirsiniz. Köfte ve sucuk yapımında önemli bir yeri vardır.
Zerdeçal: Özel bir kokusu ve acımsı bir tadı olan, zencefilgillerden bir baharat. Tohumu ilaç ve boya maddesi olarak kullanılıyor. Zerde yapımında genellikle zerdeçaldan da yararlanılıyor. Et, balık ve yumurtalı yemeklere katılan zerdeçalla, hardal hazırlamak da mümkün.
Kukule: Özellikle tohumlarının tadı ve kokusu karabibere benzer. Baharat olarak kullanıldığı gibi ilaç ve parfümlerin bileşimine de girmekte. İştah açıcı, mide bozukluklarını giderici ve gaz söktürücü bir özelliği vardır.
Anason: Kendine özgü kokusu nedeniyle hamur işlerinde kullanılıyor. Yatıştırıcı ve gaz söktürücü özelliğinden ötürü çay gibi demlenerek de içilebiliyor. Esansı ise rakı gibi bazı içkilerin yapımında kullanılıyor.
Ardıç: Yemişlerinden hekimlikte kullanılan bir cins esans çıkarılmakta. Genellikle av ve kümes hayvanlarının etlerinin pişirilmesinde, dinlendirilmesinde, üzümsü meyvelerinden içki yapımında kullanılmakta.
Kişniş: Anadolu'da yabani olarak da yetişen kişnişin yaprakları taze ya da kurutulmuş olarak çorba, salata ve sebze yemeklerinde, taneleri ise öğütülmüş toz halinde et yemeklerinde kullanılıyor.
|
|
|