Gode gibi olabilmek...

26 yıl olmuş. Zaman su gibi akıyor. Kırklarında zıpkın gibi delikanlıydı. Taşı sıksa suyunu çıkaracak kadar da güçlüydü. Hızı, tempoyu, kalabalığı hep sevdi. Gaz pedalına dayadı ayağını bir daha çekmedi. Yani hiç gaz kesmedi. Ünlü bir filozof, ‘Hayat kırkına kadar kitap, kırkından sonrada o kitabın eleştirisidir’ demiş. Gode (Cengiz Kocatoros) kitabı yazdı, eleştirisini bekleyemedi.
21 Haziran günü Karşıyaka’da iki anma töreni düzenlendi. İlki öğlen saatlerinde Karşıyaka Osmanbey parkında, Erol Baş’la birlikte olduğu heykelinin önünde. Bülent Zeren’in başkanlığını yaptığı KARSAD ( Karşıyaka Spor Adamları Derneği) girişimiyle.
İkincisi, akşam saatlerinde her yıl olduğu gibi sevgili Sancar Maruflu’nun çabalarıyla Soğukkuyu’da mezarının başında. Goethe, ‘Ölümsüzlük herkesin harcı değildir’ demiş. Gode bunu başaranlardan.
Ama yaşarken tanık olsaydı daha anlamlı olmazmıydı.
Bu Karşıyakalıları kıskanıyorum. köklü gelenekleri, güçlü dinamitleri var. Yitirdiklerini, sağlıklarında olmayacak ölçüde her yıl düzenli olarak anıyorlar. Biz izmirsporlular, Tarık Gençay’ı, Seyfi Talay’ı yıllar önce gömdük bir daha mezarlarına uğramadık.
Utanç içindeyim. Ancak Karşıyakalılar, güçlü dinamiklerini işlevsel kılmada geleneklerine gösterdikleri saygı kadar becerili yada istekli değiller. Söz gelimi, 1912 Derneği, Karşıyaka Spor Adamları Derneği, Bostanlı’yı Sevenler Derneği vb...
Birbirlrinden kopuk bağlantısız, uzak. Ve de üye sayıları kuruluş amaçlarını gerçekleştirmenin çok uzağında, altında.
Bu görüntü güven vermiyor. Bölünmüşlük duygusu uyandırıyor, akıl gözüyle bakanda.
Bülent Zeren, Sait Gürsoy bireysel egolarını aşmış, uygar insanlar. Hemen yanı başlarında da Sancar Maruflu gibi insanları örgütleme dehası duruyor.
Bu insanlar süre geçirmeden birleşmeliler, çoğalmalılar. Yoksa, eğer bu yapılamazsa, o çok hevesle sıkça dile getirilen altyapı, kulübünün hikayesini bilen futbolcu, Gode Cengiz gibi olma umudu, sadece bir başka anma törenine ertelenen iyi niyet olarak tekrarlanarak sürer gider.
Bitirirken; Kendilerini hep başkalarının kurtarmasını bekleyenler, sadece kölelerdir.