Gürsel Tekin’in sözleri

CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu’na destek vermek için İzmir’e geldiğinde yaptığı açıklamalar, gazetemizde “Gürsel Tekin kafa karıştırdı” başlığı ile verildi.
Gürsel Tekin’e, İstanbul’dan aday olup olmayacağı sorulunca, muhtemelen şakayla “Neden İzmir’den olmasın?” yanıtını vermiş. Bu açıklama/şaka bazı CHP’lilerin “Nasıl olsa milletvekillerinin çoğu ithal, başkanlar neden ithal olmasın?” yorumlarına neden oldu.
Tekin’in benim daha çok dikkatimi çeken sözleri, aday belirleme yöntemine yönelik açıklamalarıydı. Kişisel görüşleri mi yoksa yetkili kurullarda konuşuldu mu bilmiyorum ama bu açıklamalar yoruma ve tartışmaya muhtaç.
İlk olarak yerel seçimlerde adayların bir yıl öncesinde açıklanacağı sözleri üzerinde duralım.
Bu hem pratik hem de mevzuat açısından pek uygun değil. Bir iki gerekçe söyleyelim. Birincisi eğer mevcut başkanı aday yapmayacaksanız, CHP, orada ciddi sorunlar yaşar.
İkincisi,   kamu  görevlilerinin adaylığını büyük ölçüde  engellemiş olursunuz.
Çünkü aday yapmayı düşünseniz bile kamu görevlisi, bir yıl önceden görevden nasıl ayrılacak?
Diyelim ki, bunu göze alacak. Ama seçimi kazanamazsa veya aday yapılmazsa görevine geri dönme hakkı olmayacaktır.
Tekin’in yaptığı diğer açıklama ilk bakışta herkese sempatik gelebilir. “Adayı halk seçecek. Kentteki yurttaşların da katkısı şart. Ayrıca kamuoyu yoklaması da yapacağız.” Hemen “ne kadar demokratik” demeyin.
Önseçim, kamuoyu araştırması, eğilim yoklaması gibi yöntemler, yerine göre yararlanılabilecek yöntemler olmakla birlikte, tek başına ve her zaman otomatik olarak demokratik sayılmazlar.
Örneğin halka sorduğunuzda daima mevcut belediye başkanları öne çıkar. Çünkü vatandaş diğer adayları tanımaz. Eğer kamuoyu araştırması ile aday aranacak olsaydı, şimdiki başkanların ilk adaylıklarında, yurttaşlar tarafından tercih edilmesi mümkün değildi.
Yerel siyasette yurttaşlar belediye başkanlarını, eski başkanları bir de ünlü kişileri bilirler ve onları tercih ederler.
Dolayısıyla demokrasinin olmazsa olmazı siyasi kadrolarda “kan dolaşımı” bu yöntemle sağlanamaz.