İddialar çok üzücü: Otizmli çocuklara bu yapılır mı?

Aksaray'da bir ilkokuldaki otizmli öğrencilere velilerin ayrımcılık yaparak özel eğitim sınıflarının kapatılmasını istediği iddiası, büyük tepki çekti. İddialar gerçekse, konuşmamız gereken çok şey var demektir. 

İddialar çok üzücü: Otizmli çocuklara bu yapılır mı?

İddia çok can sıkıcı

İddia çok can sıkıcı

Aksaray'daki Mehmetçik İlkokulu'nda 42 özel eğitim öğrencisinin diğer öğrenci velileri tarafından istenmediği iddia ediliyor.

Bu iddia, hem çok sarsıcı hem de üzerinde durulması gereken ciddi bir durum. İddiaya göre veliler, öğrencileri yuhalamaya ve sınıfların kapatılmasını istemeye kadar getirmiş durumda konuyu. 
 

Empati kurmak, anlamaya çalışmak

 Empati kurmak, anlamaya çalışmak

Ne yazık ki, empati yeteneğimizi kaybettik gibi görünüyor. O kaybedişin garka planında çok daha çok daha acı şeyler yattığının ise farkında bile değiliz.

Ne yazık ki, kendi isteklerimizi, insanların temel ihtiyaçlarından bile çok daha önde tutuyoruz.

Yine ne yazık ki, eğer iddialar doğruysa, eğitime ihtiyacı olan bireyleri, sırf 'biz öyle istiyoruz diye' hayatın ve eğitimin dışında bırakmaya çalışıyoruz.
 

Alan açmak ne kadar zor olabilir?

Alan açmak ne kadar zor olabilir?

Yaşamaları için, öğrenmeleri için, kazanılmaları için, kazanmaları için, kendileriyle yaşayabilmeleri ve toplumla paylaşabilmeleri için eğitime ve birlikteliğe ihtiyacı olan otizmli bireyleri, onlara alan açmadan bir de üstüne üstlük deyim yerindeyse üstlerine giderek sıkıştırıyoruz. 

Bu kadar soğuk olmayı, bu kadar 'ben dili' ile konuşmayı, bu kadar 'böyle istiyorum'cu davranmayı nasıl başarabiliyoruz?

Yaşam hakkı, eğitim hakkı...

Yaşam hakkı, eğitim hakkı...

Otizmli bireyler, yalnızca yaşamak ve paylaşmak istiyor.

Hepimizin olan sokakları, okulları, işyerlerini, kamusal alanları, dünyanın geri kalanıyla birlikte paylaşabilmek istiyorlar.

Temel haklarından bile otizm hastalıkları yüzünden mahrum bırakacak kadar toplumun dışına atarak cevap veriyoruz bu beklentilerine.

Her insanın, insan olduğu için sahip olduğu hakları bile esirgeyebilecek kadar ileri gidiyoruz çoğu zaman...

Bu saygısızlığın nedeni ne?

Bu saygısızlığın nedeni ne?

Bireylerin birbirine yaptığı saygısızlığın ne boyutlarda olduğunu anlamak için, eğer bu iddialar doğruysa, okuldaki sürece bakmak yeterli.

Lanetlenmiş gibi, bulaşıcı ve ölümcül bir hastalığa sahipmiş gibi davranıyoruz otizmli yahut down sendromlu bireylere...

Peki ama, bu saygısızlığın, bu fütursuzluğun, bu 'ben istemezsem yaşayamaz'cılığın sebebi ne?
 

Kabul edilemez bir sevgisizlik

Kabul edilemez bir sevgisizlik

Evladına gösterdiği sevginin, evladına verdiği değerin binde birini başka birinin evladından esirgemekle kalmayıp, iddialara göre onların eğitim almasına bile karışacak kadar ileri giden aileler, tam olarak neden bu kadar sevgisiz ve düşüncesizce davranıyor?

Onları, diğer ailelerden ayıran tek şey, bir miktar şanslı olmaları yalnızca. Fakat nasıl oluyorsa bunu görmezden gelip fütursuzca çekebiliyorlar o 'isyan bayrağı'nı: "Onları burada istemiyoruz!"

Çocuğunuzun yaşıtına böyle davranamazsınız

Çocuğunuzun yaşıtına böyle davranamazsınız

Oysa evlat sevgisini, evladının kıymetini bilen bir ebeveynin böyle yapabilmesi mümkün değildir, olamaz.

Çocuğunuzun yaşıtına kötü davranamazsınız, zira kötü davranmayı aklınızın ucuna getirdiğiniz an bile gözünüzün önüne kendi çocuğunuz gelmeli.

Fakat iddiaya göre Aksaray'daki aileler, ve daha önce haberlere konu olmuş diğer aileler, bunu düşünmek bile istemiyor.

Zira onların çocukları 'mükemmel' ve otizmli çocuklarla bir arada 'okuyamaz'!

Bu vicdansızlığa kurban edilemezler

Bu vicdansızlığa kurban edilemezler

Mehmetçik İlkokulu'nun özel minikleri, bu vicdansızlığa kurban edilemez.

İddiaya konu olan tepkilerin durdurulması için ne yapılması gerekiyorsa bir araya gelinerek yapılmalı. 

andac.uzel@demirorenmedya.com

Bu makaleye ifade bırak