1

Kalmışam ortalıkta üryan
Günü dokumuşlar halı tezgahımda
Zamanımı yitirmişim ipli uykularda
Karanlık bulaşmış ışığıma kör zindanımda
Unutmuşum asilliğimi...

Harman harman zaman ekip-biçmişim
Günler birikmiş fakir ambarımda
    Yedi cihanda kuraklık
       Yedi cihan firavun
         Yedi cihan kapımda
    Ben senin dünyandayım
          sen benim dünyamda
  sana vermişim son faniliğimi...

   buza kesmiş uykular bir sabah
  demir askerler zapdetti kaleleri
  her kılıç bir bedeni zapdetti
  her can bir mezarı
   köle oldum demir askerlere
sen demir askerlerin prensesi
ben demir askerlerin kölesi
buza attım son yürek ateşimi...

düzmece devler cüceler diyarı
kokun sinmişti kurak toprağına
talan ettim gözlerimi yüzünde
bıraktılar beni
talan gözlerimle karanlık diyara
devler cüceleyip yediler beni
cüceler üşüşüp kemirdiler
insanlar yüzdüler derimi...

yüz cehennem yandı bir canda
esir oldum seher uykularına
kemirdim kendi ellerimi
kanıma sinmişti emirlerin
sen demir askerlerin prensesisin
düşler diyarının son güzeli....


2

kırıldın ve kırıldım
sustun ve sustum
gittin ve gittim
yalandı hepsi yaşadığımız
yasakların ve korkuların bile
benim sana yazışım bile
ve gidişim
sonra dönüşüm bile yalandı

    yalandı...
ben burnu uzamayan bir pinokyoydum
sense cüceleri olmayan bir prenses...
     ben tahtadadım sadece
yaksan burnumdan
  kül olup gidecektim...
   sen prensestin sadece
ne ülkesi
  ne cücesi
    ne kendisi olan bir prenses
              öpsem uyanacaktın...

   yalandı...
  ben değirmenlerinin tek düşmanı don kişottum
  sense hep iyi dilekli
           altın yürekli polyana
  benim tek düşmanım değirmenlerdi
  canlı olsalar kesecektim kollarını
   yürüseler kesecektim yollarını
  konuşsalar kesecektim yalanlarını...
    sen hep iyi düşünürdün polyana
ayrılırken bile
  bir şarkı mırıldandın kulağıma
gitmek bile sana bir yol