DAVUT KARAGÖL
İSTANBUL
Su -rahmet çalıyor gözlerine
Sultan Ahmet miğferi
İstanbul fetih diye yankılanır
Kapısından gelen - azamet içinde-ki
Rahmetin saklı örtüsü...
Sır bile kadem basmış
Yalnızlık sükut ile kıvrım kıvrım
Leyla - Mecnun ne arıyor
İstanbul - uzak diyarlara bakıyor…
Yalnız
Çaresiz
Derman - umut,
Tükenme noktası...
Tekne - dalgaların oyuncağı
Çocuk kum tanesi gibi...
Rüzgâr - hangi nimetin getirisi?
Kandiller neden sönmüyor?
Umut ışığı - kendimden alıyor
İnanç sarıyor tenimi
Allah-u Ekber sesleri
Kılıç getiriyor, nizam-ı ve sırrın ötesinde-ki
O, heybetli padişah - İstanbul'da yankılanır ayak sesleri...
Emanet olan bir can "İstanbul"
Yadigar
Şimdi can çekişiyor...
Ne kılıç kalıyor - ne, İstanbul
Ayasofya - Sultan Ahmet yıkılır mı?
Kılıç bile olmasa - Bu can alınır mı!...
|