|
ŞİİRLER Düşünmek seni suskun salkımlar sallanıyor camdan şehirler üstüne hain ıslak düşer tenlerine sabahın bana güneş açsın toprağından dağıtılsın uykuları küllerin serilsin yanık benizli gebe güne yağmur özlemişim namahrem yağmalarını kanatları ıslanıyor kirpiklerinde arşınlanmış karlı saçları dağların derin uykulardan uyanır ülkeler nefeslik bir yudum gagasında kumruların özlemek en nefsinden düşünmek seni ırak zamanlarda nerede arşa açılan ellerim şimdi duası düşer avuçlarıma dudakları titrek üşümüş yoncaların Beni gözlerimden asın beni gözlerimden asın önce onlar gördü süheylâ’yı suallerle yıkıldı saat kulesi zaman şimdi kör ne yana gitse çarpıyor uykular yüzüne su serp karıncaların sabah oluyor onlar da uyansınlar yaşlı bir kadın ağlar her sabah menekşelerin üstüne açtı ilk çiçekleri bir çocuk güler ansızın bir çocuk düştü tabutun içine tövbeler olsun ben öpmedim o kadını asın beni gözlerimden gördüm sonra onlar öldürdü süheylâ’yı 
|