HALİL CİHAN
MÜTHİŞ
her şey durdu
şimdi zaman
yağmurlu bir günde,
çok yağmurlu
bir şemsiyenin
ıslanmaktan korkan,
bıyıklı sahibinde
oysa...
adı gibi biliyor,
korkularını,
anlaşılmaz kapalılıklarını
her şey durdu
şimdi zaman
derin mavilikte,
bir akvaryumdaki
Japon balığının
her gece gördüğü
uçmak düşlerinde
oysa...
gerçeği oda biliyor,
büyük atlasları,
kaçınılmaz tutsaklığını
her şey durdu
şimdi zaman
müthiş kederlerde,
iki sevenin
kavuşamadığı,
ve bütün ayrılıkların
heykelinin dikildiği
romantik dönemde
oysa...
herkes biliyor,
hiç ayrılmadıklarını,
akıl almaz
gece buluşmalarını
her şey durdu
şimdi zaman
gözlerimin içinde,
bir bakışımın
düşüncelerle tamamlandığı
upuzun caddelerde,
şimdi zaman
her şey ve her yerde,
oysa o da biliyor
verip aldıklarını,
o da biliyor
durdurulamaz akımını.
|