doğdum,
büyüdüm ,
öleceğim,
doğduğumda ağladım,
ölürken de ağlayacağım.

yaşadım ;
içime çekerek tüm gerçekliği,
gördüm acı çeken bebekleri,
sokakta aç gezen dilenen anneleri,
Irak’ta Bosna’da kurşunlara siper olan 
büyümeden eli silah tutan,
sofrasından aç kalkan ,
sevmeyi değil yaşamayı bilemeyen
çocukları gördüm.

neden bir şey yapamıyoruz,
kendimizi o kadar çok seviyoruz 
aç yatan komşumuzu,
görmekten görmemekten korkuyoruz.


duyarsızlaştık artık taş misali,
duymaz olduk sağır misali,
konuşamaz olduk lal misali
göremez olduk ama misali 
en kötüsü biz biz olamadık 
insan gibi
....