Karanlığın ardına gizlenme ne olur, tutunamıyorum ellerine.
Yıldızları sayamıyorum eskisi gibi.
Sabahlarım yok, bir isimsiz şehir gibi, yahut /
	bilinmeyen bir ada denizlerin, karaların unutulmuş 

köşesinde anlıyor musun.
Yanlızlığım diz boyu kar misali üşütmekte 
ellerimi.
Çığlık çığlığa haykırıyorum duyuyor musun?
Gençliğim güneşin hiç batmadığı yerdeki buz 
dağları gibi erimekte.
Gözlerim sisli, gözlerım kör olur değince gözlerin gözlerime.
Gel, gel artık ne olur tam yirmi üç yıl oldu /
	sarılmak istiyorum artık kekik kokulu tenine.

(Baba’ma 2005)