METİN ÖRCAN

SUSTUM

Henüz uçamıyordum, çocuktum 
Anımsayamadığım bir türkü;
Çırpındı kanatlarımda
Annemi unuttum, korktum
Sabahı kucakladım,
Islak yanaklarımda
Alelade bir rüyadan uyandım
Su sesi durgun
Portakal bahçesi kokusuz
Uçurum güzeli solgun
Hırçın kırıntılara sarıldı boynum
Gün ve gece
 
Günbegün
O sesi duydum
Sustum