Ya bu gece 
Ya da zincirleri, kestane koyuluğunda boşlukların 
Birileri çözülsün. 
Basit fiillerinde yalanların 
Hem yaralı patikalarını 
Birileri kopsun 
Toprak ıssızlığında yağmurun 
Rüzgar kokusunda bir gülün 
Birileri dağılsın 
Asılı yalnızlıkları düşsün 
Karanlık düşsün çelişkilenmişliğiyle 
En özgürlüğüyle. 
Rüzgarların yakaladığı külleri düşsün  
Umutların. 
Gölgeleri düşsün sonra 
Ruhları düşsün her şeyin 
Denize 
Buz gibi uyanıp. 
Sonra umursamazlığı beni 
Beyaz çiçekleri bir kirazın 
Sonra avucuma düşsün 
Sonra o yağmur 
Sonra o gözleri bir içli çocuğun 
Hıçınlığı, 
Unutkanlığı, 
Tutunamadığı her şeyi 
Buz gibi düşsün 
Sonra...