|
Hüzünlü Mavi ben niye gideyim ki gitme hep burda kal gitmem gecenin hüzünlü mavisinde Seninle olmak varken çıkar o gözlüğünü ve çıplaklığımda yıkan gözlerim yıldız yıldız yağmuruna gerek yok ki kale şah ve mat çığlıklarım geceyi, geceleri delmeli lacivert gecelere gebe kalmalı tüm geceler özlemle, karanlık özlemeli bizi maviyi ve rüzgarın şahlanışını özlemeli bizi yıldıza kesmeli gün güneş vazgeçmeli doğmaktan sabah şaşmalı sabah oluşuna tere kesmeliyiz çiğ taneleri bulaşmalı güle kokumuz yayılmalı aşıklara dörtnala doygun iki sevdanın delice kavuşmalarını izlemeli tomurcuğa durmalı gül toprağın suya olan özlemini yaşarken kanırtırcasına acının ve şehvetin çığlıklarında nefti ormanlar değildi gözlerdeki özlemin rengi Yıldız da vazgeçmeli seyirden özlemle geçti aya kavuşma hayali hiç bilmedi gölge utandı bu teri kurutmaktan güne aya yenik düşmenin mağlubuyeti içinde uyku pes etmeli özlemin kıvrımlarında dağlara özlem duyan kadının istemleri ve sen deli bir ırmak beyaz bir atın al ata kavuşması gibi kokunun ve hissin umudu sesin tınıya karışması fısıldamak Yetmez ki sesin gücü kulağındadır sadece çağlayan ala bulanmış dudakların 
|