VELİ BOSTANCI

GÜFTELER

1

(I)
Sevgili, dünya kadar, sevdim desem seni az.
Boşsa gönül defterin, ne olursun beni yaz.
Son nefesle son bulur, bil ki artık bu niyaz.
Boşsa gönül defterin, ne olursun beni yaz.

(II)
Gidiverdin bırakıp sen, bu garip kalbi yetim.
Bilirim asla ödenmez, neyi versem diyetin.
Ne erilmez, ne çetinmiş, niye bilmem niyetim.
Bilirim asla ödenmez, neyi versem diyetin.

(III)
Seni sevdirmedi ey yar, bana gönlümce felek.
Ne zaman güldü ki zaten, bana ömrümce felek.
Yanarım narına aşkın, kaderimdir diyerek,
Ne zaman güldü ki zaten, bana ömrümce felek.

(IV)
Yanarım narına ey yar, senelerden beri ben.
Nice sevdim bilemezsin, o güzel gözleri ben.
Seni artık bu gönülden, silemem ey peri ben.
Nice sevdim bilemezsin, o güzel gözleri ben.

(V)
Sandım ki gönül meylini bir zalime vermiş,
Bildim ki meğer nazlı güzel gizli severmiş.
Derler ki seven menzile sevdikçe erermiş,
Bildim ki meğer nazlı güzel gizli severmiş.


2

(I)
Bir hayırsız yâre yandın, gel de gönül geç şimdi.
Ayrılık mı, ıstırap mı, istediğin seç şimdi
Var da yanmak başka aşka, lâkin vakit geç şimdi. 
Ayrılık mı, ıstırap mı, istediğin seç şimdi.

(II)
Nice yıldır çekerim ben, bir emelden bin hüzün.
Geceden kalmadı artık, zerre farkı gündüzün.
Kaderimden mi nedendir, söndü hülyam ansızın.
Geceden kalmadı artık, zerre farkı gündüzün..

(III)
Şarkımdaki her seste, gönül özlemi inler.
Ancak, ne zaman duysa o yar, el gibi dinler.
Sevdim ben bu feryadı, ne derlerse desinler.
Ancak, ne zaman duysa o yar, el gibi dinler.

(IV)
Bir zamanlar ben de sevdim, ben de yandım kül gibi.
Geçti ömrüm söndü gönlüm, işte soldum gül gibi.
Şimdi bahtım sardı ruhum, simsiyah bir tül gibi.
Geçti ömrüm söndü gönlüm, işte soldum gül gibi.

(V)
Bir yaram var amma kalpte, faili meçhul yine.
Geçti yıllar, almıyor yar, cürmü zinhar üstüne.
Kara bahtım, bana yoksa, ebedi mi küstü ne?
Geçti yıllar, almıyor yar, cürmü zinhar üstüne.


3

(I)
Anla artık ey gönül, yok nasibin sevgiden,
Gör ki, yalnız gam, keder, dert bırakmış her giden.
Bildiğin o sevgiler, eskidenmiş eskiden,
Gör ki, yalnız gam, keder, dert bırakmış her giden.

(II)
Ne kadar tez geçivermiş, bi-bedel faslı bahar. 
Bu sebepsiz sona gönlüm, şimdi bir mana arar.
Bağı aşkın soluvermiş, bülbülün matemi var.
Bu sebepsiz sona gönlüm, şimdi bir mana arar.

(III)
Nice sevmiş ki bu gönlüm, sende hâlâ öylece.
Ne olursun çıkagelsen, anılardan bir gece.
Senelerdir seni özler, seni gözler sadece.
Ne olursun çıkagelsen, anılardan bir gece.

(IV)
Zor geliyor ayrılığın, gayrı bana ey cana.
Etme esir hatırana, yakma ruhum hicrana.
Sever miydim, sezmeseydim, gözlerinde bir mana?
Etme esir hatırana, yakma ruhum hicrana.

(V)
Bitti artık, bitti her şey, ne olur anla gönül.
Şimdi ağlaş gece gündüz, öksüz sevdanla gönül.
Herkesin yokmuş demek ki, derdi vicdanla gönül.
Şimdi ağlaş gece gündüz, öksüz sevdanla gönül.