YUSUF KARA

YÜREĞİMİN DİLİ YOK




uçurumun kıyısında durmuşum yüreğimin dili yok gözlerime yaş doldurmuşum seher vakti ağlayamadan. bir yaprağın düşmesini gördüm rüzgara kendini bırakmış sandal gibi sürüklenmekte sevgi ne garip şey her fırsatta sandala benzemekte. uçurumun kıyısında durmuşum bir acı ses geliyor dilimden ama yüreğimin dili yok o şiir gözlerimden...