ÇOCUĞUM

Uçup gideceksin baba evinden,
Özgür olduğunu düşüneceksin.
Okulda, her şeyi bir bir öğrendin,
Şimdi de hayatı öğreneceksin.

Bir ev tutacaksın uzak bir yerde,
Sabahın köründe çay içeceksin.
Servis araçları gelip geçecek,
Telâşla işine yetişeceksin.

Yenik düşeceksin duygularına,
Âşık olacaksın, özleyeceksin.
Kimse bilmeyecek gözyaşlarını,
İçe atacaksin, gizleyeceksin.

Yarına umutla yürü çocuğum,
Soğuğa, sıcağa direneceksin.
Her şeyi babandan iyi bilirsin,
Yine de, babandan öğreneceksin.


MARANGOZ

Hiç üşenme,yaz be Osman! 
Duyguların türkü gibi, 
Yüreğin bir saz be Osman! 

Heves peşin,hasret peşin, 
Çilesi de var bu işin.
Her sözcükte,bin kez düşün,
Doksan dokuz az be Osman! 

Yiğit taş basar bağrına, 
Yine yanar aşk uğruna.
Yenik düşme gururuna, 
Çiğne biraz,ez be Osman! 

Hislerinle başın dertte,
Şiir yazmak zor elbette.
Çok oturma internette,
Çık dışarı,gez be Osman! 

Hiç çekinme,dal engine, 
Kapıl sözün ahengine. 
Herkes tarz bulmuş kendine,
Sen de bul,bir tarz be Osman! 

Şiir,sanatın aklıdır, 
Her mısrada,sır saklıdır.
Şair,ne derse haklıdır, 
Söz dinlemek farz be Osman!

1 Mart 2000 


TAPTIĞIM KADIN

Benimle ağladı,benimle güldü,
Gözünün içine baktığım kadın.
Bazen mutlu oldu,bazen üzüldü,
Her gece sarılıp yattığım kadın.

Seneler boyunca yanımda durdu, 
Benimle birlikte hayaller kurdu. 
Hem oğlan doğurdu,hem kız doğurdu, 
Sevdiğim,saydığım,taptığım kadın. 

Bazen boyun eğdi,bazen hükmetti,
Bir ateş yakmaya sevgisi yetti. 
Hayatı paylaştık,kahrımı çekti, 
Uğrunda çılgınlık yaptığım kadın. 

Hemen koşar gelir,ağrısa başım, 
Derdime ortaktır,çatılsa kaşım.
Hayat arkadaşım,sadık sırdaşım, 
Adına türküler yaktığım kadın.

8 Mart 2000


ANKARA  

Dün, Yükseltepe’den seni seyrettim, 
Görüntün güzeldi hoştu Ankara. 
Düşlerime giren kadın gibiydin, 
Sevdalı bir yürek coştu Ankara. 

Tam karşımda buldum Atakule’yi, 
Çankaya Köşkü’nü, Kocatepe’yi. 
Kabul oldu bir şairin dileği, 
Gözlerim üstünde uçtu Ankara. 

Anıtkabir’i görünce düşündüm, 
O’nu düşünürken geçmişe döndüm. 
Türklüğümle gurur duydum, övündüm, 
Atatürk ufuklar açtı Ankara. 

Bu güzel yurdumuz O’nun eseri, 
O şimdi kalplerde yaşayan biri. 
Hüzünle seyrettim Anıtkabir’i, 
O anda ne desem boştu Ankara. 

Gözümün önüne geldi hayali, 
Bir atın üstünde, havada eli, 
Batıyı gösterdi, dedi ileri! .. 
Ezelden ebede koştu Ankara. 

Zamanı, mekânı aşar gibiydim, 
İstiklâl Harbi’nde yaşar gibiydim. 
Zaferden zafere koşar gibiydim, 
Sevincim, hüznümü aştı Ankara. 

Rasattepe’de bir tarih yatıyor, 
Heykeller geçmişi hatırlatıyor. 
Türkiye’nin kalbi burda atıyor, 
Mustafa Kemal’in aşkı Ankara.