Futbol ile değişen hayatlar

Adana İdman Yurdu Kadın Futbol Takımı oyuncuları her birinin farklı bir hikayesi var. Onları buluşturan ise hayatlarında bir dönüm noktası olan futbol

Futbol ile değişen hayatlar

Adana İdman Yurdu Kadın Futbol Takımı geçtiğimiz haftalarda basında yer alan “Terörden kaçıp futbolcu oldular” haberleriyle gündeme geldi. Ancak onlar bu durumdan rahatsızlar. Takım kaptanı Songül Paksoy: “Bu haberler bizi zor duruma soktu. Terör nedeniyle orada iş yok, imkan yok diye ailelerimiz batıya göç etti demek istedik aslında.” diyor biraz sitemkar bir sesle. İzmit Belediyespor’la yapacakları maç öncesi İstanbul’da bir araya geliyorum takımla. Evet, takımdaki oyuncuların çoğu Doğu ve Güneydoğu illerinden göçmüş ailelerin kızları. İmkanların yetersiz kaldığı, aileleri göç etmeseydi bırakın futbolcu olmayı belki liseyi bile bitiremeyecekleri yerlerden geliyorlar. Takım kaptanı Paksoy’un ailesi, geçen senenin sonunda yaşanan faciayla gündeme gelmeseydi birçoğumuzun adını bile bilmeyeceği Şırnak’ın Uludere ilçesinden.
Bu kızlar Türkiye’de erkeklerin oynadığı, erkeklerin yorumladığı, erkeklerin çok paralar kazandığı bir spor olan futbola gönül vermişler. Erkek futbol ligindeki milyonluk transferlerin, derbilerin, şike iddialarının konuşulduğu bir ortamda onlar da fark edilmek istiyor.

Songül Paksoy (Kaptan) / 24
“Çok şükür futbol sayesinde üniversiteyi de okudum, milli takıma da girdim. Artık ailem de destek oluyor”

- Futbola başladığımda bayan futbol takımları olduğunu hiç bilmiyordum. Erkeklerle futbol oynarken halı saha hocamızın dikkatini çektim. Onun sayesinde 10 yıl önce futbola başladım.
- Futbol oynamadan önce dört yıl voleybol oynadım, iki yıl gülle ve disk attım. Futbola başlayınca erkek sporu gibi algılandığı için zorluklar yaşadım. Ama çok şükür şimdi futbol sayesinde üniversiteyi de okudum, milli takıma da girdim. Ailem çok destekliyor beni artık.
- Kadın futbolundan kazanılan para her bölgeye verilen desteğe göre değişiyor. Şimdi Adana’ya yeterli destek verilemediği için kulüp başkanımız da o ölçüde para verebiliyor. Mesela Ataşehir Belediye bayan futbol takımı arkasında çok sağlam destek olduğu için onlar bizden çok çok daha fazla para kazanıyorlar. Kendine ev, araba alanlar bile var.
- Herkes futbolu erkek sporu olarak adlandırdığı için bir süre sonra bununla mücadele etmeye başlıyorsunuz. Bu mücadele sizi güçlendiriyor. Bir bayanın futbol oynayacağını kanıtladığımız için kendimize çok güveniyoruz.
- Federasyonun düzenlediği bir proje için antrenörlük yapıyorum.
12-15 yaş grubu kız çocuklarına futbol eğitimi veriyoruz. Kendi bölgemizdeki ilköğretim okullarını gezdik, bu yaş grubunda birçok futbolcu bulduk.
Önemli olan antrenörlerin ortaya çıkıp
o cevherleri tespit etmesi.

Meryem Özyumuşak / 32
“Aileler artık kendi elleriyle tutup getiriyor kızlarını”

- 12 yaşında futbola başladım. Benim dönemimde futbol oynayan kız yok denecek kadar azdı. O dönemlerde tek destekçim sporcu olan abimdi, o da profesyonel kaleci. Ona özenirdim. Mahallede erkek çocuklarıyla futbol oynarak başladım. O zaman da hep kaleye geçiyordum. Beden eğitimi öğretmenim de benim bu işe yetenekli olduğumu söylemişti. Adana’da böyle bir takım yoktu o zamanlar.
- 98’de milli takıma çağırılarak ilk genç milli kaleci oldum. Sonra arka arkaya geldi her şey. Ama eğitimim hep önceliğimdi çünkü bayan futbolu çok yeni bir spordu. Gelecekte ne olur kestiremiyordum. Biz bu işin ilkleri olarak bir şeyler kazanacağımızı ümit ettik.
- Bayan futbolu son dört senedir yavaş yavaş biraz daha ilerlerdi. İnsanlar bilinçlendi. Ben aynı zamanda beden öğretmeni ve UEFA B lisanslı antrenörüm. Öğrencilerim arasında çok yetenekli olanlar var. Kız çocuklarının aileleri artık kendi elleriyle tutup getiriyor. Kızlar futbol oynamaz algısını yavaş yavaş kırdık.
- Özellikle erkeklerin bu işi sadece erkeklerin yapmadığını bayanların da bu işte var olduğunu kanıtlamak istiyoruz. Bundan sonda gelen nesle aşılayabiliriz umarım bunu. Bizim mahalle aralarında kalan kız çocuklarına ulaşmamız lazım.

Derya Serin / 25
“Milli takıma girdiğim için bana üniversitenin kapıları açıldı”

- Sokak aralarında erkeklerle futbol oynayarak başladım. Aileme çevredeki insanlar “Kız çocuğu futbol mu oynar!” diye baskı yapıyordu. Babam da ilk zamanlarda futbol oynanama karşı çıktı. Ama 13 yaşında ilk lisansım çıkıp genç milli takıma seçildiğimde artık ailem de benim arkamda oldu. Bu başarım o tarz yaklaşan insanlara da ailemin cevabı oldu. Şimdi ailem her maçıma gelip destekliyor beni.
- Milli takıma girdiğim için üniversitenin kapıları açıldı bana. İstediğim üniversiteyi seçme hakkına sahip oldum. Genç milli takımda ülkemi temsil ettim. 2005’te üniversite oyunları Universiade’da ülkemizi olimpiyatlarda temsil ederek bir ilki gerçekleştirdim.

Songül Ece / 24
“Antrenmana abimden gizli gittim, duyunca beni evden kovdu. Milli takıma girince ise mutluluktan havaya uçtu”l Abimlerle sokakta futbol oynardım, okuldan çıkınca hemen sahaya koşardım. Erkek kardeşimi eve yollayıp ben akşama kadar futbol oynardım.
Eve gidince güzel bir fırça yerdim.
- İlk üç antrenmana abimden gizli gittim. Sonra duydu, beni evden kovdu. Ben devam ettim tabii. Annem ve ablalarım çok destek oldu. Bir gün hiç unutmam abim “Bu kapıdan futbol için çıkarsan bir daha dönme” dedi.
- 2006-2007 sezonunda U19 Bayan Milli Futbol takımında oynadım. Şimdi de A Milli Futbol takımına çağırıldım.
6 senedir bugünü bekliyordum. Kulübümün de desteğiyle en sonunda bu hayalim gerçek oldu. Benim için de kulübüm için de çok onur verici bir şey. Ayın 21’inde İspanya’da maçımız var.
- Milli takıma çağırıldıktan sonra onlar da gurur duydu benimle ister istemez. Yaşadığımız yer böyle şeyleri kaldırabilecek bir yer değil çok. Özellikle akraba etkisi çok fazla oluyor. Ama ben başarıya ulaşınca onlar da kabul etti. Futboldan kazandığımla kendi geçimimi sağlamam, onlara da biraz destek olmam onları gururlandırdı. Şimdi A milli takıma çağırıldığımın haberini verdiğimde mutluktan havaya uçtular.
- Federasyon başkanımız Yıldırım Demirören’e seslenmek istiyorum. Hepimiz yeni bir hayat kazanmak için buralara kadar geldik. Doğuda batıda olduğu kadar geniş değildir aileler, olamaz da... Çok acı şeyler yaşayarak geldik buralara, kolay olmadı. Şu an bayan futbolu hakettiği ilgiyi görmüyor. Ben insanlara futbolcu olduğumu söylediğimde “Aa kızlar da futbol oynuyor mu? diye tepkiler alıyorum hâlâ. Burada üniversite okuyup sadece futboldan kazandığı parayla geçinen, ailesine katkıda bulunmaya çalışan arkadaşlarımız var. Bayan futboluna destek ve inanç yok. Biz de farkedilmek istiyoruz. Yeri geliyor 5 yaşında bir erkek çocuğu futbol oynadığında herkes onunla ilgileniyor. Onu kulüplere sokmak için çaba gösteriyor. Ama Türkiye’de şu an 1500’den fazla bayan futbolcu var.
Kimse onların farkında değil.

Ayfun Kaplan (Takım koordinatörü)
“Futbolda kadının fendi erkeği yenemiyor”

- Ben aynı zamanda radyocuyum. Radyodan anonslar geçerek maça seyirci topluyorum. Bayan futboluna ilgi çok az. “Kadının fendi erkeği yendi” futbolda pek geçerli değil. İnşallah federasyon başkanımız Yıldırım Demirören kızlarımızın elinden tutacak.
- Bayan futbolunda sponsorların ilgisi çok az. Çocuklar bu işten geçimlerini sağlamak zorunda. Nasıl ki 1. ve 2. lig erkek futbol takımları desplasmana gidip masraf yapıyorsa bayan takımları da yapıyor. Sponsor konusu bayan futbolun gelişmesi için çok önemli. Son aylarda Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zihni Aldırmaz futbolcularımıza destek olmaya başladı. Kendisine minnettarız.
- Adana’nın süper ligteki tek bayan futbol takımıyız. Ülkemizde bu yıl futbolda üzücü olaylar yaşandı. Ama kadın futbolu tertemiz.

Emine Demir / 19
“Doğulu olduğumuz için futbola başlamak daha zor oldu bizim için”

- Takıma bu sene transfer oldum. Futbola mahalle aralarında başladım ben de. Sonra beden eğitimi öğretmenim keşfetti beni. Ligde oynarken de milli takım hocaları beğendi beni. Şu an U19 Milli takımda oynuyorum.
- Doğulu olduğumuz için futbola başlamak daha zor oldu bizim için. Orada çevre çok etkili. Mesela benim amcam imam. O futbol oynanama çok karşıydı, babamı hep kışkırtıyordu. Ama babam beni dinleyip biraz daha geniş düşündü. Öncelikle bana liseyi okutturdu. Normalde okuyamazdım. Milli futbolcu olduktan sonra daha çok güvendi. Milli olunca üniversitede belli bir miktar burs veriyorlar. Atanman da kolay oluyor.
- Köyde oturuyorduk biz. Ben merkezde okuduğum ortaokul eğitimim süresince üç sene ve sonrasında hep yurtta kaldım. Mersin’de çok zorluk çektim tek başına. Futbola başlayınca arkadaş edindim, çevrem genişledi. Şu andaki çevremden çok memnunum. Adana’ya gelince her şey değişti. Burada hocalarım çok yardımcı oldu bana. Üniversiteye kayıt yaptırırken hep yanımdaydılar.

Sevgi Küçükhazer / 20
“Yetiştirme yurdunda büyüdüm, takım arkadaşlarım ailem oldu”

- Yetiştirme yurdunda büyüdüm. Annem ben 10 yaşındayken vefat etti. Babam da yaşlıydı. Annem öldükten sonra okumamı pek istemedi. Evde tek kız bendim. Üç erkek kardeşim de olunca evin bütün işleri bana kaldı, okula gitmeme izin vermediler. Ben de okula gitmek için polise başvurdum. Yetiştirme yurduna geldim.
- Okula gidemediğim için devamsızlıktan sınıfta kaldım. Bir-iki sene kaybım oldu. Şimdi dışarıdan bitiriyorum liseyi.
- Futbola yetiştirme yurdundaki beden eğitimi öğretmenlerim sayesinde başladım. Ben sürekli odalarda top oynuyordum. Çoraplardan top yapıyordum kendime. Onlar da bendeki yeteneği keşfetti. Adana’da böyle bir bayan futbol takımı olduğunu hocam söyledi. Altı yıldır bu takımda oynuyorum.
- Futbola başlamak bana özgüven kazandırdı. Yurtta çok sessiz sakin bir çocuktum, hiç konuşamazdım. Takıma girince çok geniş bir çevrem oldu. Hepimiz burada aile gibiyiz. Kulüp başkanımız Metin Taylancı’nın çok büyük desteği oldu. Ben zaten ona “Başkanım” demiyorum, “Baba” diyorum. Babamın yokluğunu hiç aratmadı. Hocalarım, arkadaşlarım... Adana İdmanyurdu resmen ailem oldu benim.
- Ben kendimi şanslı hissediyorum buralara kadar geldim. Çocuk yuvasında benim gibi yetenekli arkadaşlarım var. Federasyonun da desteğiyle onların da keşfedilerek spora başlamalarını istiyorum.

Emine Gümüş / 18
“Kazandığım parayla harçlığımı çıkarıyor, anneme hediyeler alıyorum”

- Lise son sınıf öğrencisiyim. 6. sınıfta okulda erkeklerle oynayarak başladım futbola. Erkeklerle turnuvalara katılırdım. Tenefüste kızlarla ip atlamak yerine futbol oynadım.
- Babam başlarda çok ters tepki gösterdi, gitme dedi. Annem de çok karşıydı. Bir yerden sonra onlar da alıştı artık. Benim hevesli olduğumu, çok çabaladığımı gördüler. Artık bir şey demiyorlar.
- Buradan kazandığım parayla harçlığımı çıkarabiliyorum. Anneme küçük hediyeler alabiliyorum. Az çok aileme destek olmaya çalışıyorum.
- Bence futbol çok güzel bir şey. Herkes oynasın, emeklerinin karşılığını alırlar bir süre sonra. Ben küçük bir kızın futbol oynadığını görünce çok seviniyorum. n


Canlı yayında gözaltına alındıEsra Erol'un programında gerçekler ortaya çıkarak, bir genç kızın daha hayatı kurtuldu.

İlginizi Çekebilecek Diğer Haberler

Sıradaki Haber