Cambridge Üniversitesi İngilizce Bölümü öğretim üyesi, feminist edebiyat ve film eleştirmeni ve kuramcısı Sarah Dillon tarafından yazılan Kitap, palimpsestin bir metafor olarak kullanımının soykütüğünü çıkarmaya soyunuyor, böylece kuramsal ve eleştirel edebiyat incelemeleri etrafındaki tartışmalara önemli bir katkıda bulunuyor.

Dillon, palimpsestin mantığını ve yapısını araştırıp modern düşünceyi anlama ve ilerletmedeki hayati rolünü gösteriyor. Palimpsestin tarih, öznellik, zamansallık, metafor ve cinsellik kadar farklı kavramları nasıl yeniden biçimlendirdiğini ortaya koyarken, okuma sorununa tekrar tekrar dönu¨yor. Palimpseste getirdiği kuramsal yaklaşımı Thomas De Quincey, D.H. Lawrence, Arthur Conan Doyle, Umberto Eco, Ian McEwan ve H.D.’nin eserlerinin yakın okumasıyla harmanlıyor.

Palimpsest, “üstündeki elyazmasından temizlenerek tekrar tekrar kullanılmış parşömen parçası” anlamını taşıyor. Bu terim ilk kez 1845’te Thomas De Quincey tarafından bir kavram olarak yaygınlaştırıldı.