"Kederin kaynagi toplumsal"
AHMET Oktay'in "Az Kaldi Kisa" adli kitabi gectigimiz ay Sel Yayincilik tarafindan yayimlandi.
"Az Kaldi Kisa", bu yil yayimladiginiz ucuncu siir kitabiniz. Ama bu kitap otekilerden hayli farkli. ilkin hece vezni kullanilmis. Gelenek sorunuyla mi ilgili?
Ayca ATiKOGLU
Kitabin hemen fark edilen oteki ozelligi, kederle, olum duygusuyla cok dolu olmasi. Bir nedeni var mi? Yaslilik falan gibi.
Ozellikle istemis degilim bu atmosferi yaratmayi. Siirler kitap halinde toplaninca kendiliginden belirdi. Altmisi gectim ama kendimi oyle yaslanmis hissetmiyorum. Bence kitaba egemen olan keder havasi, hic kimsenin etkisinden kurtulamayacagi toplumsal matris'ten doguyor. Her alanda gozlenen cokuse dogal tepki belki de.
Sasirtici heceye donusunuz uzerinde duralim. Sikiduzenin yararini gordunuz mu?
Donus demeyelim. Cunku kendi adima eski bicimlerin bugun yeterli olabilecegini sanmiyorum. Ustelik, bu yolda tek de degilim. Gunumuzun pek cok sairi, ortulu ya da acik, hece veznini kullaniyor. Ben bunu, biraz daha belli ederek yaptim. Ses uyumundan cok kafiye duzenine bagli kaldim genellikle. Tunc kafiye degilse de ona yakin: "Guzeldir bazan anlik her aldanis / Oysa tanklarla tutuluydu yollar / Kuskuyla, veda doluydu her bakis / `Cemse'lere yuklenmisti kitaplar." Ustelik, ilk kitabim "Golgeleri Kullanmak"ta (1963) da vardir heceyle yazilmis siirlerim. Ben dize ritmine, ic muzige onem veririm. Oteki siirlerimde onbir'li pek cok dize vardir. Olcu ve uyak calismasi her zaman yararlidir.
Kitabinizin ikinci bolumu Orpheus ile Eurydike adini tasiyor. Uc parca yer aliyor. Bir kitap var geride?
Evet: Orpheus ile Eurydike mitolojideki oykuden kaynaklanan yaratma, sanat ve olum sorunlarini kurcalayan felsefi icerikli uzun bir siir olacak. O da hece vezniyle. Buyuk bolumu bitmis durumda. Ama yavas gidiyor. Duzelte duzelte. Damitarak. Hece ile yolculugum onunla noktalanacak. Daha farkli siirlere donecegim daha sonra. Belki Whitman vari bir siire. Neden olmasin? Siir hic bitmez. Gecmisi de gelecegi de halindedir.