Hislerinizi yok mu sayıyor?

Anneniz hislerinizi önemsemiyor, eleştiriyor ya da hislerinizle dalga mı geçiyor? 

Birçok kişi ailelerin duygularını hiçe saymasını bir tür istismar olarak yorumlamaktan çekinir. Fakat anneler fiziksel tüm ihtiyaçlarınızı karşılıyor olmasına rağmen duygularınızı istismar ediyor olması göründüğü kadar imkansız değil.

2014’te Amerikan Psikoloji Derneği tarafından yapılan bir araştırmaya göre duygusal istismara uğrayan çocuklarda özgüvensizlik, endişe ve intihara yatkınlık gibi problemlerin ortaya çıkma olasılığını arttırdığını ortaya çıkardı. 

Duygu istismarı uygulayan annelerin ise genel özellikleri şöyle;

- Herhangi bir başarınızdan söz ettiğinizde sizden söylediklerinizi dinlemiyor ya da cevap vermiyorsa ve kendinde bunları yapma hakkını görüyorsa.

- Sizin hayatınızı kendi düşüncelerine göre yönlendiriyor ve sizin de bu düşüncelere bağlı kalmanız gerektiğini düşünüyorsa.

- Sizin ne hissettiğinizi değil kendi hisleri doğrultusunda sizinle iletişim kuruyorsa 

- Hissettiğiniz veya yaptığınız şeylerden dolayı sizi suçlu hissettiyorsa

- Kendi yaşamınız ve anneniz arasında seçim yapmak zorunda hissediyorsanız 

- Mutlu olduğunuz için sizi kötü hissettiriyorsa 

Annenizin ev hanımı ya da başarılı bir iş kadını olması hiç mühim değil. İsteseniz de istemeseniz de annelerin kendi hislerini sizin üzerinize yıkabilme gibi bir yeteneği var, böylelikle onun duygularını kendinizinkinden bile daha iyi hissedebiliyorsunuz. Bu yüzden nasıl göründüğünüzden nasıl haraket ettiğinize kadar hatta aldığınız notlar ve gittiğiniz okullara kadar hepsinde annenizin hislerini ve etkilerini bulabilirsiniz.

Çocuklarıyla iletişimi zararlı verici ve kötü olan anneler genellikle mutluluklarının ve mutsuzluklarının çocuklarıyla ilgili olduğuna inanır. Tüm ilgilerini çocuğun hareketlerine odaklar ve kendi duygularını ve isteklerini onda yaşamak ister. 

Eğer böyle bir anne ile beraberseniz, bilmeniz gereken şey; anneniz olsa bile başkalarının duygularından sorumlu olmadığınız.

Size ve düşüncelerinize saygı duymuyorsa

"Senin düşüncelerin mi? Ne düşüncesi? Seni ben doğurdum”

Anneler genellikle çocukları kendilerinin dışında bir kişiliğe sahip olursa ömrünün sonuna kadar yalnız kalacağı düşüncesi hakimdir. Bu yüzden kendi fikirleri dışında bir fikre sahip olma olasılığınız bile olsa, bu durumu ortadan kaldırmaya çalışmak için her şeyi yaparlar. Üstelik aile arasında çocuklar genellikle ya bir kurtarıcı ya da bir yoldaş olarak görüldüğü için onların düşüncelerine zıt hareket ettiğinizde, sizi bencil olarak tanımayacaklardır. 

Büşra Köksal / PembeNar ÖZEL