Önemli olan kazanmaksa, elbette Altay’ı kutlamalıyız. Hemde deplasmanda. Ve de Kocaelispor can derdinde... Bütün maçlar zordur. Böyle rakipler karşısında oynamak, kazanmak daha da zordur.
İnsan şaşıyor. Ev sahibi böylesine nitelikli bir kadroyla, dipte. Altay gol atıyor, ancak kolayda yiyor. Savunma dengesindeki ayar bozukluğu sürüyor. Eyüp Hasan orta alanın çalışkan adamı, Musa, duran toplarda etkili hareketli, oyunda ise pasif.
Şehmus çıkışa geçtiTiago, güçlü olduğu dakikalarda, takımını ileriye, gol bölgelerine taşıyan adam. Şehmus’da belirgin bir çıkış gözleniyor bu memnun edici.
Uzun aradan sonrada Burak’ın golle buluşmasını olumlu sinyalller olarak algılayabiliriz. Ama kazanılan topları, rakip alanda tutma, zaman kazanma, pozisyon üretiminde, benzer şeyleri söyleyemiyoruz.
Ciddi bir zaman diliminde oyuna katılan genç Okay’ın; kendini gole, takımını galibiyete taşıyan adam olması, güzel şeyler.
Üç puan iyidir derken, akla şu soru geliyor. Eğer Kocaelispor 9 kişi kalmasaydı, bu maç böyle biter miydi?
Çok kolay değil ama...
Söylemesi gerçekten zor. Bank Asya 1.Ligi’nde ilk altnın yanısıra, inceden inceye ikincilik hesapları yapıyorsanız, bu futbol kalitesiyle oraya ulaşmak pek kolay gözükmüyor.
Altay’ı skora taşıyan isimlere daha fazlasının oyun olarak katılması, beklentilere yanıt almak için zorunlu gözüküyor.
Yani, topu, alanın bütün bölgelerinde doğru, yerinde, olumlu kullanmak, rakibe göre pozisyon almak, hep beraber, birlikte, baskıcı, diri bir görünümle daha kaliteli, yarışmacı bir takım olmak. Biliyorum çok kolay değil ama yinede niye olmasın.
Bul

Tarık Dursun K, 81 yaşını, Kocaoğlu ile kutladı...