Ahhh şu alışkanlıklar olmasalardı ne yapardık, nasıl farklı olurduk :) Hepimiz çeşitli alışkanlıklarımızla yaşıyoruz olumlu yada olumsuzları da var bunların. Ama olsun bizleri farklı kılmıyor mu, hayatımızı kolaylaştırmıyor mu? Doğduğumuz andan itibaren alışkanlıklarımız oluşmaya başlarmış. Temel alışkanlık ise, ailede öğrenilip ev dışındaki yaşamda da devam eden becerilerden ibaret. Okuldaki eğitimin, ailede verilen temel alışkanlık eğitimini pekiştirdiğini biliyor musunuz? Öğrenmenin en hızlı olduğu yaş aralığı çocuğun anne ve babasıyla geçirdiği yaşamın ilk yıllarıdır. Doğumla başlayan öğrenme, yaşam boyu devam eder bu sırada temel alışkanlıkların kazanıldığı 2-10 yaş arası çok önemlidir. Çünkü bu yaşlarda edinilen davranışları çocuklar çabuk benimser ve alışkanlığa dönüştürür. 

 

Vazgeçemediğimiz alışkanlıklarımızı düşünelim…Kim bilir ne zaman nerede tanıştık bu alışkanlıklarla? Bu soruların cevaplarını vermek kolay değil ama çoğu ailemizden miras kalmıştır bizlere emin olabilirsiniz. Şahsen çocukluk ve gençlik yıllarımda hatırladığım, annemin davranışlarının çoğu şu anda üzerimde bir alışkanlık. Randevuya geç kalmamak, misafir gelmeden 3 gün önce hazırlık yapmaya başlamak, banyodan sonra ayağıma çorap giymek annemin bana edindirdiği alışkanlıklardan sadece bir kaçı. He bu arada annem bunları yaparken yada bana yap derken çok kızardım:) Şimdi, büyük oğlum Emirle davranışı alışkanlığa dönüştürme yolundayız. 12 yaşında ve benim öğrettiklerimin dışında sosyal çevresinin de etkisiyle ilginç alışkanlıkları oluşmaya başladı. Aslında alışkanlıklar bir kere oturdu mu düzene anne baba oldukça rahat ediyor. Emirler yağdırmayı bırakan ailede önce çocuklar sonra herkes mutlu mesut yaşıyor. 

 

Ebeveynler olarak ve şahsen ben 3 temel alışkanlığı öğretmeye çalıştım hep;

  • Düzen alışkanlığı
  • Derli toplu olma 
  • Uyku
  • Tuvalet
  • Kişisel temizlik ve diş fırçalama

 

Beslenme Alışkanlığı

  • Öğün atlamadan yemek yemek
  • Sofra düzeni
  • Kendi başına yemek yemek

 

Ders Çalışma

  • Motivasyon
  • Zamanı doğru kullanma
  • Planlama yapma
  • Sorumluluk bilinci

 

Tabii ki hiç birşey çabuk ve kolay olmuyor. Sabır ve istikrarla ilerlemek lazım çocuk yetiştirirken, 12 yıla dağıttım bu eğitimi, genelde çoğunda da başarılı olduk. Emir’in de sosyal çevresinden etkilenip edindiği alışkanlıklarla karakteri renklenmeye  başladı bile. Zaten alışkanlıklar hayata renk ve anlam katmaz mı? 

 

Çocuğunuzun, olumsuz davranışlarının alışkanlığa dönüşmesinden korkup panik yapmayın;

  • Diş fırçalamaması,
  • Ödev yapmıyor olması,
  • Yatma saatini geciktirmesi,
  • Yazısının kötü olması,
  • Abur-cubur yemek istemesi,
  • Banyo yapmaktan kaçması gayet normal, önemli olan sabırla ve zamanla, emir vermeden onun yanında olup alışkanlığa çevirmeyi sağlamayı bilmek biz büyüklerin elinde bence.

 

İnsan doğası belirsizlikten hoşlanmazken alışkanlıklar sayesinde kendini güvende hisseder. Alışkanlıklarımızla kendimizi başlangıçta huzursuz, mutsuz hissederiz ama bir zaman sonra hayatımızı kolaylaştırması işimize gelir :) Çayı şekerle hayatta içemem, sadece kendi yastığımda uyuyabilirim, emniyet kemeri takmayan arabaya binemez, ojesiz ve aksesuarsız kendimi kötü hissederim, dana eti yerine kuzu eti yer ve yedirirm vs. benim bazı alışkanlıklarım :)  Bakalım, iki oğluma olumlu yada olumsuz olan hangi alışkanlığımı miras bırakacağım:)   

 

İpek Dağıstanlı

ipekile.com

facebook.com/ipekilecom/

instagram.com/ipekilee/

twitter.com/ipeekile