Evliliğin bekası küsenlerin elindedir!

Evliliğin bekası küsenlerin elindedir!



Gurur ve aşk dolu tefrikanın son bölümü Maksim Gazinosu’nda yaşandı. Magazin basınının ‘nikahsız birliktelik’ durumunu meşrulaştırmak için nice çabalar sonucu bulduğu adlandırmayla ‘hayat arkadaşları’, aynı mekanda yan yana gelmediler. Bunun yerine ‘Umurum olmaz’ adlı bir klip tadındaki ‘oturur halde dans hareketleri’ yapmaya gayret ettiler. Düşük bütçeli bir gerilim filmini andıran durum, kazasız belasız hitama erecekti ki, eğlence dünyasında ‘espritüel’ kişiliğiyle tanınan Selami Şahin, herkesi iştahlandıran girişimi gerçekleştirdi. Son derece çevik bir hareketle İbrahim Tatlıses’in kolundan yakalayıp ‘Derya kardeşimizi’ sahneye çağırdı. Belli ki niyeti, ‘kuru pastalimonata’ saflığında bir barışma merasimine imza atmaktı. Yazık ki, ‘nurlu ufuklar teşebbüsü’, Tatlıses’in öldürücü kaş göz işaretleriyle püskürtüldü. Tatlıses ve Tuna sarsılmış olmalı. Zira onlar, halkımızın pek sevdiği barıştırma merasimlerinin kurbanlarıydı.

Türkiye’de iki insan, ‘Çiftleştirme Yüksek Konseyi’ tarafından bir kere birlikte kodlandı mı, ömür billah kurtulamaz bu eşlemeden. Ayrılığın hemen ardından başlayan ‘Sizi birlikte görmek istiyoruz’ adlı ilk yumuşak müdahalenin ardından gitgide sertleşen yenileri gelir. Son etkili darbe ise ‘tatlı bir sürpriz’ olarak barıştırma merasimidir. Bu kod sistemine göre, küslüğün uzunluğu, aşkın ve gururun büyüklüğü ile doğru orantılıdır. Her daim antrenmanlı bulunan barıştırma birlikleri durumdan vazife çıkarmaktan gecikmez. ‘Emmi’ şirinliğiyle kendilerini ortaya atanlar, iki insanı birbirine doğru iter ve mecburi bir mühür olan "Hadi öpüşün bakalım"ın sonucunu almadan da bırakmazlar.

Bu barıştırmalar, iki kişilik ilişkilerin üçüncü kişilerin asla anlayamayacağı suçlarını, bir toplam olarak evlilik müessesesinin bekası için silmeye yarar. Hissiyat, ‘kabilenin’ isteği doğrultusunda yok sayılmalıdır. Çünkü bir evliliğin sarsılması, bütün evlilik kurumuna hasar verir. Ama, tıpkı hainlerin idamının devleti gürbüzleştirmeye, günahkarların yakılmasının dinleri yüceltmeye yaradığı gibi, küskün çiftler de evlilik kurumu için hayati öneme haizdir. Zira her barıştırma, evlilik kurumunun restorasyonu için bulunmaz bir fırsattır; Murada erilip erilmediğini değil, kabilenin neşeyle çıkacağı kerevetlerin sağlamlığını önemseyen.